I SA/Lu 516/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 5 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółki z o.o. z siedzibą w C. na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta Chełm z dnia 7 maja 2024 r. nr DF-PO.310.1.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić A. spółce z o.o. z siedzibą w C. kwotę 200 (dwieście) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Zaskarżona interpretacja indywidualna wraz z pouczeniem, że służy na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, którą wnosi się za pośrednictwem organu w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej, została doręczona pełnomocnikowi skarżącej spółki, na zasadzie fikcji doręczenia, 27 maja 2024 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych wydruku śledzenia przesyłki (k. 20). Skarga na przedmiotową interpretację została wniesiona 8 lipca 2024 r. (koperta ze stemplem pocztowym nadania - k. 15 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Jest ono równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Zgodnie natomiast z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, o czym stanowi art. 54 § 1 p.p.s.a. W sprawie interpretacja indywidualna z 7 maja 2024 r. została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącej spółki, w trybie art. 150 O.p. (w drodze fikcji doręczenia), w dacie 27 maja 2024 r. Termin do wniesienia skargi upływał więc z dniem 26 czerwca 2024 r. (środa). Skarga została natomiast wniesiona 8 lipca b.r. Nastąpiło zatem przekroczenie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Bezpodstawne są przy tym twierdzenia skarżącej, że przedmiotowa interpretacja została jej doręczona 6 czerwca 2024 r. i od tej daty należy liczyć termin do jej zaskarżenia. W istocie organ ponownie doręczył skarżącej zaskarżony akt, lecz uczynił to nie na skutek nieprawidłowości w jego pierwotnym doręczeniu, ale z uwagi na zmianę adresu do doręczeń pełnomocnika spółki. Zawiadomienie o zmianie adresu nastąpiło jednak już po wysłaniu zaskarżonej interpretacji. Ponowne doręczenie interpretacji miało zatem jedynie charakter informacyjny. Organ nie miał podstaw do uznania pierwszego doręczenia za nieskuteczne. Ponowne doręczenie danego aktu, po uprzednim skutecznym jego doręczeniu w trybie art. 150 O.p., nie powoduje ponownego rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Ponowienie przez organ czynności doręczenia nie niweczyło zatem skutków pierwszego prawidłowego doręczenia, a tym samym nie prowadziło do otwarcia na nowo terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę odrzucił na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. (pkt 1 sentencji postanowienia). O zwrocie wpisu od skargi (pkt 2 sentencji postanowienia) orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.