I SA/Lu 486/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia - odrzucić skargę.

Pismem z 15 czerwca 2018 r. J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że po wniesieniu skargi sąd z urzędu bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "P.p.s.a."). W szczególności sąd bada, czy skargę wniósł podmiot określony w art. 50 § 1 i § 2 P.p.s.a. i czy na zaskarżony akt skarga przysługuje. Stąd ocena, że zaskarżone rozstrzygnięcie podlega kontroli sądu administracyjnego, z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 § 2 P.p.s.a., jest podstawowym warunkiem skutecznego zainicjowania postępowania przed sądem administracyjnym. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, zwanej dalej: K.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wydane zostało w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej zaległości w podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego. Uwzględniając treść przepisu art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., wyłączającego z kognicji sądów administracyjnych wymienione wyżej postanowienia stwierdzić należy, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. W związku z tym zastosowanie ma przepis art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Warto odnotować, że takie same stanowisko w kwestii dopuszczalności skargi na postanowienia w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym wyraził także Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w postanowieniach: z dnia 6 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 1303/18, 5 maja 2018 r., II FSK 3829/17, z dnia 22 grudnia 2016 r. II FSK 3287/16 CBOSA). Wyjaśnić należy, że w stanie prawnym obowiązującym do 15 sierpnia 2015 r., zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., sądy administracyjne były uprawnione do orzekania w sprawie skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii orzeczeń nie była ograniczona przedmiotowo. Jednakże z dniem 15 sierpnia 2015 r., na skutek wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), kognicja sądów administracyjnych w opisany wyżej sposób została ograniczona. Nie oznacza to pozbawienia zobowiązanego możliwości sądowej kontroli rozstrzygnięcia w sprawie jego zarzutów, bowiem nadal zaskarżalne do sądu jest postanowienie organu drugiej instancji rozpoznającego zażalenie na postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Mając na uwadze powyższe, podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.