III SA/Łd 603/17

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 19 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 24 czerwca 2016 roku w sprawie ze skargi Z. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia oddalić wniosek a.l.

III SA/Łd 603/17 Uzasadnienie Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 24 czerwca 2016 roku w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] (znak [...]) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia (sprawa o sygn. akt III SA/Łd 357/17). Uprzednio, w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 357/16, referendarz sądowy postanowieniem z 1 czerwca 2017 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. poinformowała o delegowaniu jako pełnomocnika z urzędu do reprezentowania skarżącego adwokat E. J. Wyrokiem z 18 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę o wznowienie postępowania. Postanowieniem z 21 lutego 2018 r. przyznano pełnomocnikowi z urzędu – E. J. wynagrodzenie z tytułu udzielonej skarżącemu pomocy prawnej w postaci przygotowania opinii o braku podstaw do wśnienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z 6 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego od wyroku tutejszego sądu z 24 czerwca 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała o zmianie pełnomocnika z urzędu. Nowym pełnomocnikiem skarżącego został adwokat T. G. Odpis postanowienia z 6 kwietnia 2018 r. został adwokatowi T.G. W dniu 9 lipca 2018 r. (data wpływu do Sądu) adwokat T. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zawierające opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego Sądu z 24 czerwca 2018 r W piśmie tym pełnomocnik wniósł jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu według norm przepisanych oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714). Przepis § 21 ust. 1 powoływanego rozporządzenia enumeratywnie wymienia opłaty za podjęte przez adwokata czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na względzie powyższe przepisy oraz przedstawiony wyżej stan sprawy, przyjąć należy, że brak jest podstawy prawnej, aby na tym etapie postępowania sądowego (w sytuacji przyznania poprzedniemu pełnomocnikowi strony adwokat E. J. należnego wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu kasacyjnym – sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej) referendarz mógł przyznać adwokatowi T.G. wynagrodzenie za tę samo czynność, tj. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy, na podstawie przytoczonych wyżej przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia. a.l.