I SA/Lu 388/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Jakub Polanowski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. i S. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 12 czerwca 2026 r., znak: 0601-IOD-1.4102.24.2026.5, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2021 r. postanawia odrzucić skargę.

E. M. i S. M., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 12 czerwca 2026 r., znak: 0601-IOD-1.4102.24.2026.5, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2021 r. Zarządzeniem z 19 sierpnia 2026 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL każdego ze skarżących i wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby umocowanie pełnomocnika do reprezentowania każdego ze skarżących w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwanie do usunięcia opisanych braków skargi zostało doręczone profesjonalnemu pełnomocnikowi 27 sierpnia 2026 r. (k. 15). W dniu 4 września 2026 r. złożył on pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego S. M., wskazał jego numer PESEL oraz wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia. Natomiast nie złożył pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą E. M. ani nie wskazał jej numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie do art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności należy do niej załączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli skargę podpisał pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Skarga powinna również zawierać numer PESEL każdego ze skarżących, będącego osobą fizyczną oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b oraz w zw. z art. 215 § 1 p.p.s.a.). Jak wynika z art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania braków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do ich usunięcia – w terminie 7 dni, a w razie nie wykonania tego wezwania sąd skargę odrzuca. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził w uchwale 7 sędziów z 2 lutego 2026 r., III OPS 2/25, że podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 i w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 i w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że pomimo wezwania, profesjonalny pełnomocnik, który działając w imieniu strony skarżącej wniósł skargę, w zakreślonym terminie, który upłynął 3 września 2026 r., nie złożył pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej E. M. w sprawie ani nie wskazał jej numeru PESEL. Natomiast stanowiące odpowiedź na wezwanie Sądu do usunięcia pozostałych braków formalnych pismo, do którego dołączono pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego S. M. oraz w którym wskazano jego numer PESEL i wartość przedmiotu zaskarżenia zostało złożone – za pośrednictwem operatora wyznaczonego – po upływie wymaganego terminu, tj. w dniu 4 września 2026 r., podczas gdy siedmiodniowy termin do podjęcia tej czynności upłynął dzień wcześniej – 3 września 2026 r. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu nie wywołuje skutków prawnych. Skoro powyższej czynności dokonano z uchybieniem terminu ustawowego do jej podjęcia, czynność ta jest bezskuteczna. W tych okolicznościach Sąd zobowiązany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.