I SA/Łd 356/26

Dnia 10 września 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Potiopa po rozpoznaniu w dniu 10 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 29 kwietnia 2026 roku Nr 1001-IOD-2.4102.9.2026.10/U13/AW w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2024 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

A. W. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2024 rok w wysokości 3.002 zł Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 18 czerwca 2026 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie do akt sprawy jej podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwanie doręczono skarżącemu 25 czerwca 2026 r. W piśmie z 2 lipca 2026 r. złożonym za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, w intencji uzupełnienia braków skargi skarżący nadesłał niepodpisaną elektronicznie kopię (skan) własnoręcznie podpisanej skargi, a także wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ono zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z kolei w myśl art. 46 § 2b p.p.s.a. – zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. W orzecznictwie sądów administracyjnych zarysowała się rozbieżność, czy w kontekście regulacji zawartej w art. 46 § 2b p.p.s.a. w przypadku przesłania pisma będącego formularzem ePUAP, który jako taki jest należycie podpisany, załączniki do niego (pliki) wymagają opatrzenia ich odrębnym podpisem, czy też należy uznać, że podpis zawarty w samym formularzu ePUAP obejmuje wszystkie wymienione w piśmie załączniki. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 wskazano, że "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". (pub. LEX nr 3274617). Uchwała o sygn. akt I FPS 2/21 – na podstawie art. 269 p.p.s.a. – pozostaje wiążąca dla sądu w badanej sprawie i znajduje zastosowanie w sytuacji, z jaką mamy w niej do czynienia. W powołanej uchwale NSA zwrócił uwagę na cel formalnego wymogu podpisania pisma strony w procesie sądowo-administracyjnym, a w szczególności pisma jakim jest skarga. Funkcją podpisu pod skargą jest legitymizacja jej treści przez stronę postępowania, co tyczy się wszystkich elementów tego pisma, takich jak zakres zaskarżenia czy wnioski procesowe. Wymóg podpisania skargi stanowi jej element konstrukcyjny, o którym mowa w art. 57 §1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 16 marca 2021 r., sygn. akt III OZ 124/21; pub. LEX nr 3153672) i ma na celu legitymizację jej treści przez skarżącego albo przez osobę działającą w jego imieniu. Podpisanie pisma procesowego, a w szczególności skargi, potwierdza wolę skierowania do sądu administracyjnego środka prawnego o określonej treści. Jak trafnie podkreślono w literaturze przedmiotu, taka interpretacja zmierza do tego, aby nie było wątpliwości, czy w istocie strona załączyła do pisma ogólnego w platformie ePUAP zamierzoną treść skargi. Pewności tej brakuje, gdy podpisane zostało tylko pismo ogólne, które w swojej treści nie zawiera elementów skargi, ograniczając się do poinformowania o przesłaniu skargi jako załącznika do niego. Zatem interpretację przemawiającą za koniecznością odrębnego podpisania załącznika, a w szczególności skargi, wspiera wykładnia celowościowa. W rozpoznawanej sprawie, skarga została wniesiona w załączniku do pisma przesłanego za pośrednictwem konta w e-Urzędzie Skarbowym i nie została skutecznie podpisana elektronicznie zgodnie z wymogami określonymi przez art. 46 § 2b p.p.s.a. W tym stanie rzeczy zasadne było wezwanie Skarżącego do podpisania skargi bądź nadesłania jej podpisanego egzemplarza. Mimo skutecznego wezwania zawierającego pouczenie o prawidłowej procedurze wniesienia skargi w formie załącznika do pisma przesyłanego drogą elektroniczną, Skarżący nie wypełnił wymogów art. 46 § 2b p.p.s.a. Skarga nadesłana przez Skarżącego w dniu 2 lipca 2026 r., w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, znajdująca się w załączniku do pisma głównego z 2 lipca 2026 r. wniesionego w formie dokumentu elektronicznego i podpisanego podpisem zaufanym, nie została podpisana zgodnie z wymogami określonymi przez art. 46 § 2b p.p.s.a. Jest to kopia skargi podpisanej własnoręcznie i zeskanowanej, niepodpisana elektronicznie w sposób określony w art. 46 § 2a p.p.s.a., gdyż załącznik zawierający tę skargę nie został elektronicznie podpisany podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wobec powyższego, skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia db