I SA/Lu 383/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a - skargę odrzucić.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 20 lipca 2020 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie numeru PESEL i nadesłanie odpisu skargi. Wezwanie do usunięcia braków zostało doręczone skarżącej w dniu 11 sierpnia 2020 r. We wskazanym terminie skarżąca wskazała numer pesel. Podała jednocześnie, że nie może nadesłać odpisu skargi oraz zwróciła się o zawieszenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. - dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do każdego pisma strony należy dołączyć m. in. jego odpisy dla doręczenia ich stronom, przy czym – zgodnie z art. 12 p.p.s.a. – przez stronę postępowania należy rozumieć także jego uczestnika. Brak dołączenia do pisma odpisów dla stron lub uczestników obliguje przewodniczącego – w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a.- do wezwania strony o uzupełnienie w terminie siedmiu dni. Konsekwencją nieuzupełnienia braków formalnych skargi jest - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.- odrzucenie skargi przez sąd, orzekający w takim wypadku postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca nie przedłożyła mimo wezwania odpisu dla uczestnika postępowania, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Sporządzenie odpisu skargi nie jest czynnością, której skarżąca nie mogłaby wykonać z przyczyn obiektywnych i uzasadnionych, skoro bez przeszkód skierowała do Sądu pismo, stanowiące odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Okoliczności sprawy nie mogą zatem stać na przeszkodzie sporządzeniu odpisu, skoro skarga została już wniesiona, a rzeczą strony pozostaje jedynie odwzorowanie jej treści. Odnosząc się do wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania sądowego trzeba wskazać, że taki podlega rozpoznaniu jedynie wówczas, gdy postępowanie zostanie skutecznie wszczęte, a więc gdy braki formalne i fiskalne skargi zostaną uzupełnione (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 września 2019 r., II OPP 9/19). Skutek w postaci konieczności odrzucenia skargi wobec nieuzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie już się ziścił i ewentualne zawieszenie postępowania sądowego byłoby bezcelowe, skoro w razie jego podjęcia obowiązek wydania postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. istniałby nadal. Wobec tego Sąd zaniechał rozważania, czy wskazane przez skarżącą okoliczności miały związek z podstawami zawieszenia postępowania sądowego, wymienionymi w przepisach p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.