I SA/Lu 367/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. H. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 22 kwietnia 2025 r. znak 0601-IEE.7192.39.2025.2 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 10 lipca 2025 r. skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 30 lipca 2025 r. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. W piśmie z dnia 6 sierpnia 2025 r. skarżący zwrócił się natomiast o przeksięgowanie wymaganej kwoty ze sprawy III SA/Lu 228/23 lub III SA/Lu 229/23, w których to sprawach – według niego – powinno dojść do zwrotu kwoty 200 zł na jego rzecz. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wpis sądowy od skargi w niniejszej sprawie nie został uiszczony. Wniosek skarżącego o uwzględnienie kwot podlegających zwrotowi w innych sprawach nie mógł zostać uwzględniony. W sprawie III SA/Lu 229/23 istotnie został uiszczony wpis w kwocie 200 zł, o którego zwrocie orzeczono następnie postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2025 r., przy czym środki te zostały już skarżącemu zwrócone. Z kolei w sprawie III SA/Lu 228/23 skarżący również uiścił wpis w wysokości 200 zł, niemniej nie zostało wydane żadne orzeczenie ani zarządzenie o zwrocie tych środków. Skoro Sąd aktualnie nie jest zobowiązany do zwrotu na rzecz strony jakiejkolwiek opłaty, nie istnieją środki pieniężne, mogące być przeksięgowane i w ten sposób doprowadzić do stanu, w którym koszty sądowe w niniejszej sprawie zostałyby uiszczone. Wobec powyższego skargę należało odrzucić, za podstawę biorąc art. 220 § 3 p.p.s.a.