I SA/Lu 25/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania podatkowego w zakresie zażalenia na postanowienie z dnia 14 września 2017 r. postanawia odrzucić zażalenie.

I SA/Lu 25/17 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 14 września 2017 r. skarżącemu odmówiono przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę (k. 129 akt sądowych). Zażalenie na postanowienie dotyczące odmowy przywrócenia terminu nie zostało opłacone wpisem. Skarżący uzyskał prawo pomocy w zakresie częściowym i w następstwie spoczywa na nim obowiązek uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 20 zł (k. 29 i 40 akt sądowych). Opłacenie zażalenia wpisem jest wymagane stosownie do art. 220 § 1 i art. 230 § 1 - § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 ze zm. - p.p.s.a.). Jednocześnie trzeba zauważyć, że objęte analizowanym zażaleniem postanowienie nie dotyczy kosztów sądowych (por. art. 227 § 1 i § 2 p.p.s.a.), tylko instytucji przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 3 października 2017 r. pełnomocnik skarżącego został pisemnie wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 20 zł. W treści wezwania zakreślono termin na zapłatę wymaganego wpisu, a także zawarto pouczenie o rygorze odrzucenia zażalenia, jeśli wpis nie zostanie zapłacony w podanym terminie. Wezwanie zostało doręczone w dniu 12 października 2017 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wpis bowiem nie został uiszczony. W dotychczasowym postępowaniu sądowym został zrealizowany tryb z art. 220 § 1 p.p.s.a. przewidziany dla uiszczenia wpisu od zażalenia. Nieuiszczenie wpisu od zażalenia w zakreślonym terminie, pomimo prawidłowego wezwania do zapłaty wymaganej kwoty, uzasadnia zastosowanie obligatoryjnego rygoru odrzucenia nieopłaconego środka zaskarżenia, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tych powodów należało odrzucić nieopłacone zażalenie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.