I SA/Lu 203/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Małek Sędziowie Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz Sędzia WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) Protokolant referent stażysta Magdalena Klimczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi P. G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Bielsku-Białej z dnia 20 lutego 2026 r. 0111-KDIB3-3.4012.702.2025.2.JSU w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Bielsku-Białej na rzecz P. G. kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżoną interpretacją indywidualną z dnia 20 lutego 2020 r. Dyrektor Krajowej informacji Skarbowej uznał za nieprawidłowe stanowisko P. G., dalej: "wnioskodawca", "skarżący", co do nieuznania go za podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), dalej: "u.p.t.u.", z tytułu sprzedaży lokali, i w konsekwencji braku obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu dostawy lokali. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 20 listopada 2025 r., wnioskodawca podał, że jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, posiada miejsce zamieszkania i nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej. Prowadził ją natomiast na podstawie wpisu co CEIDG (NIP 7141659182} w latach 2006-2013, choć w tym okresie była ona wielokrotnie zawieszana. Ostatnio wnioskodawca prowadził działalność w okresie od maja 2021 r. do 2 listopada 2022 r. i w tym czasie działalność była dwukrotnie zawieszana. Wnioskodawca nigdy nie był i nie jest obecnie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Faktycznym przedmiotem działalności gospodarczej wnioskodawcy było zaś wykonywanie robót wykończeniowych, nigdy natomiast nie prowadził działalności tzw. deweloperskiej ani w zakresie obrotu nieruchomościami. Jak dalej podał wnioskodawca, w 2009 r. kupił on mieszkanie, które sprzedał w 2017 r. W tym samym roku kupił nieruchomość gruntową, na której rozpoczął budowę domu. Sprzedał ją jednak w 2023 r. W listopadzie 2022 r. wnioskodawca wziął ślub i planował powiększenie rodziny. Dnia 18 stycznia 2024 r. zakupił za własne środki, do majątku osobistego, nieruchomość gruntową niezabudowaną o powierzchni 0,1000 ha w J. wraz z udziałem 1/7 w nieruchomości stanowiącej drogę dojazdową. Sprzedający zobowiązali się dokonać jednorazowego utwardzenia i podniesienia poziomu drogi dojazdowej celem zapewnienia dojazdu pasem o szerokości 5 m. Oświadczyli oni także w akcie notarialnym dokumentującym sprzedaż, że w 2023 r. zawarli umowę z P. sp. z o.o. o przyłączenie do sieci gazowej oraz zobowiązali się na własny koszt do przyłączenia zbywanej nieruchomości do sieci gazowej. Wskazaną nieruchomość wnioskodawca nabył w celu wybudowania domu wielorodzinnego - bliźniaka, w którym w jednej części miał zamieszkać z żoną, a w drugiej części jego siostra przyrodnia wraz z rodziną. Każda z połówek bliźniaka o łącznej powierzchni ok. 148 m2, miała mieć dwa osobne wejścia, jedno na parter i jedno na piętro. Nieruchomość miała zostać podzielona na dwie ogrodzone działki o powierzchni ok. 500 m2 z osobnymi wejściami. Jak podał wnioskodawca, nieruchomość nie była przedmiotem najmu lub dzierżawy, nie została również wprowadzona do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej. W 2024 r. wnioskodawca wykorzystując własne środki finansowe, rozpoczął budowę domu – bliźniaka, zgodnie z podanymi wyżej założeniami. Budowa prowadzona była tzw. metodą gospodarczą. Wnioskodawca zlecał wykonanie części prac, a część realizował osobiście. Wszystkie niezbędne projekty, zgody i decyzje konieczne do przeprowadzenia procesu budowlanego, w tym pozwolenie na budowę oraz pozwolenie na użytkowanie, wnioskodawca uzyskał osobiście. Dalej wskazał wnioskodawca, że pozwolenie na budowę od początku obejmowało cztery osobne lokale, po dwa dla każdej połowy bliźniaka, z możliwością połączenia lokali. Było to spowodowane tym, że z dwóch lokali dla siostry przyrodniej, jeden miała przeznaczyć dla siebie, a drugi dla dorosłego syna. Natomiast wnioskodawca zakładał, że początkowo będzie wykorzystywał całość, tj. dwa lokale. Natomiast w przyszłości, gdy będzie taka potrzeba podzieli połowę budynku na dwa osobne lokale, jeden dla siebie, a drugi dla dziecka. Sytuacja rodzinna wnioskodawcy zmieniał się. W grudniu 2024 r. rozwiódł się z żoną. Z kolei jego siostra przyrodnia, z uwagi na utratę źródła finansowania zakupu części bliźniaka, zmarła bowiem babcia, która miała wspomóc ją finansowo, zrezygnowała z zakupu. Biorąc pod uwagę nowe okoliczności wnioskodawca uznał w 2025 r., że nie potrzebuje domu o takiej powierzchni i na tym etapie życia nie chce mieszkać w bliźniaku z obcymi osobami. W związku z tym zaplanował sprzedaż czterech osobnych lokali mieszkalnych. W celu sprzedaży lokali wnioskodawca samodzielnie podjął działania mające na celu wystawienie na portalu internetowym Olx i Otodom ogłoszenia o sprzedaży wraz z opisem. W procesie sprzedaży nie korzystał z pomocy pośrednika. Dnia 16 października 2025 r. wnioskodawca ustanowił odrębną własność lokalu nr 1 oraz sprzedał ten lokal wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej. W akcie notarialnym dokonany został również podział quoad usum nieruchomości. Kupującym na tej podstawie przysługiwać będzie prawo do nieodpłatnego i bezterminowego korzystania, z wyłączeniem pozostałych współwłaścicieli z części nieruchomości o powierzchni 207 m2. Nieruchomość nie będzie zatem podzielona na dwie osobne działki, jak pierwotnie zakładał wnioskodawca. Aktualnie korzystając z opisanych powyżej ogłoszeń, wnioskodawca planuje sprzedać pozostałe trzy lokale. W związku z planową sprzedażą nie planuje podejmować żadnych innych czynności niż podejmowane w przypadku sprzedaży lokalu nr 1, tj. w szczególności nie planuje zlecić sprzedaży pośrednikowi. Celem jest znalezienie nabywców chętnych do sprzedaży lub zamiany na nieruchomość, w której wnioskodawca sam mógłby zamieszkać, oraz zakończenie działań związanych z zakupioną nieruchomością. Środki ze sprzedaży wszystkich lokali, w przypadku sprzedaży, a nie np. zamiany, wnioskodawca planuje przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe oraz bieżące utrzymanie. Odpowiadając na pytania postawione przez organ interpretacyjny wnioskodawca podał, że zakupił mieszkanie w 2009 r. w celu zamieszkania w nim i mieszkał aż do sprzedaży w 2017 r., zakup mieszkania w 2009 r był finansowany ze środków prywatnych, zakupione w 2009 r. mieszkanie nie zostało wprowadzone do ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej, środki ze sprzedaży mieszkania zakupionego w 2009 r. przeznaczył na własne cele, w tym na własne cele mieszkaniowe, tj. zakup nieruchomości gruntowej zakupionej w 2017 r. Rozpoczęta budowa domu sprzedana w 2023 r. została dokonana w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych wnioskodawcy, zakup nieruchomości gruntowej w 2017 r. został sfinansowany ze środków prywatnych, w tym z oszczędności wnioskodawcy, w 2014 r. otrzymał odszkodowanie od Skarbu Państwa oraz uzyskał środki w drodze spadkobrania po babci - łącznie około 800.000 zł. Ze środków tych się utrzymywał i dokonywał częściowo zakupu nieruchomości. Nieruchomość gruntowa zakupiona w 2017 r. nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej, środki ze sprzedaży nieruchomości gruntowej z rozpoczętą budową domu wnioskodawca przeznaczył na własne cele, w tym na własne cele mieszkaniowe, tj. zakup działki opisanej we wniosku w Jakubowicach Konińskich. Środki ze sprzedaży opisanych powyżej nieruchomości nabywanych w 2009 i 2017 r. wnioskodawca przeznaczył na własne cele, w tym częściowo na zakup nieruchomości opisanej we wniosku. Wnioskodawca dokonał również w styczniu 2024 r. zakupu domu w L., w którym obecnie mieszka. Miał to być dom na tzw. okres przejściowy, do czasu wybudowania domu w J. . Od 2017 r. do stycznia 2024 r. wnioskodawca wynajmował mieszkanie. Zakup działki w J. był finansowany ze środków prywatnych, tj. ze środków pochodzących ze sprzedaży nieruchomości gruntowej z rozpoczętą budową domu oraz oszczędności. Wnioskodawca planował po zakończeniu inwestycji rozliczyć się z siostrą i przenieść na nią część bliźniaka, który był pierwotnie przeznaczony dla niej. Rozważano różne opcje rozliczenia, ale do czasu zakończenia budowy wnioskodawca samodzielnie ponosił wydatki z nią związane. Rozliczenie miało nastąpić bez zysku po stronie wnioskodawcy, poprzez darowiznę za zwrotem poniesionych części kosztów budowy bliźniaka, lub w drodze sprzedaży udziału w bliźniaku dla siostry, ale bez zysku, tylko za cenę równą poniesionych kosztów budowy części bliźniaka, jaka była przeznaczona dla siostry. Jednak do żadnego rozliczenia nigdy nie doszło, z przyczyn opisanych we wniosku. Wnioskodawca nie podejmował żadnych innych działań marketingowych, poza opisanymi we wniosku. Nabywca lokalu nr 1 znalazł ofertę na portalu Olx/Otodom. Nabywców na pozostałe lokale wnioskodawca planuje pozyskać w taki sam sposób. Wnioskodawca poniósł już wszystkie nakłady finansowe w celu sprzedaży lokali, jedyne koszty będą związane z odnowieniem ogłoszeń na portalach ogłoszeniowych. Co do powodów wielokrotnego zawieszania działalności gospodarczej wnioskodawca podał, że w okresie od 2006 r. do 2013 r. faktycznie prowadził działalność gospodarczą łącznie przez okres około 2. lat, tj. od 2006-2007 (jeden rok) i w 2009 r., w którym przebywał za granicą i tam prowadził działalność gospodarczą, opodatkowaną w kraju. Po otrzymaniu środków opisanych wyżej nie wykonywał działalności gospodarczej i utrzymywał się z oszczędności. W tym okresie wnioskodawca przebywał również poza granicami Polski. Zawieszenia działalności gospodarczej były spowodowane częściowo brakiem zleceń, a częściowo brakiem potrzeby jej wykonywania. W odniesieniu do tak opisanego stanu faktycznego wnioskodawca postawił dwa pytania: 1. Czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w związku ze sprzedażą lokalu nr 1 wnioskodawca nie występował w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u. i w związku z tym nie powstał obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu dostawy towaru? 2. Czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w związku z planowaną sprzedażą pozostałych lokali wnioskodawca nie będzie występował w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u. i w związku z tym nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od towar w i usług z tytułu dostawy towaru? W ocenie wnioskodawcy, w odniesieniu zarówno do sprzedaży lokalu nr 1, jak również planowanej sprzedaży pozostałych lokali, wnioskodawca nie występował/nie wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 u.p.t.u. i w związku z tym nie powstał/nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od towar w i usług z tytułu dostawy towaru. Uznając stanowisko podatnika za nieprawidłowe, organ interpretacyjny stwierdził, że analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w związku z dokonaną sprzedażą lokalu nr 1 oraz planowaną sprzedażą pozostałych lokali, należy uznać wnioskodawcę za podatnika podatku od towarów i usług. Zdaniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, część bliźniaka (dwa lokale), przeznaczona dla przyrodniej siostry, nie była budowana z zamiarem wykorzystania jej na własne potrzeby mieszkaniowe wnioskodawcy, lecz z zamiarem sprzedaży udziału siostrze lub darowizny za zwrotem poniesionych przez niego części kosztów budowy. Jak wskazał organ interpretacyjny, na gruncie podatku od towarów i usług przekazanie przyrodniej siostrze dwóch lokali stanowi dostawę towarów. Bez znaczenia dla oceny takiego charakteru wskazanej transakcji pozostaje to kto jest nabywcą i w jaki sposób będą dokonane wzajemne rozliczenia oraz to, czy dostawa będzie dokonana z zyskiem czy "po kosztach". Zatem w sytuacji gdy wnioskodawca od samego początku budował część "bliźniaka" z zamiarem jego sprzedaży, na gruncie podatku od towarów i usług działał on jak typowy przedsiębiorca, który chce wytworzyć towar, w tym przypadku dwa lokale, i go sprzedać. Uznać więc zdaniem organu interpretacyjnego należy, że w odniesieniu do części bliźniaka, budowanego od początku z zamiarem przeniesienia prawa do rozporządzania tą częścią jak właściciel na przyrodnią siostrę, wnioskodawca działał jak podatnik podatku od towarów i usług. Natomiast, w odniesieniu do części bliźniaka, która miała być przeznaczona na cele mieszkaniowe wnioskodawcy, istotne znaczenia ma fakt, że już w trakcie budowy, zdecydował on o sprzedaży lub zamianie nieruchomości i podjął czynności charakterystyczne dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się sprzedażą nieruchomości. Ponieważ już w trakcie budowy wnioskodawca wiedział, że budowane przez niego lokale, które pierwotnie miały służyć jego celom mieszkaniowym, nie będą służyły celom prywatnym, pomimo wstępnych innych zamiarów ostatecznie wnioskodawca zachował się, podobnie jak w odniesieniu lokali przeznaczonych dla siostry, jak typowy podatnik, tj. wytworzył towar na sprzedaż. W skardze do sądu administracyjnego wnioskodawca zarzucił interpretacji indywidualnej naruszenie prawa materialnego - art. 15 ust 1 oraz art 15 ust 2 w zw. z art 5 ust 1 pkt 1 w zw. z art 7 ust. 1 u.p.t.u. poprzez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji uznanie, że skarżący przy sprzedaży lokali działał oraz będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług. Formułując powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi, skarżący powołując się na orzecznictwo: wyrok TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt I FSK 1476/17; z dnia 3 lipca 2020 r, sygn. akt I FSK 1888/17; z dnia 30 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 357/19; z dnia 17 marca 2023 r., sygn. akt I FSK 2290/18 oraz z dnia 24 czerwca 2020 r., sygn. akt I FSK 1758/17, podkreślił, że liczba i zakres dokonanych transakcji sprzedaży, długość okresu, w jakim te transakcje następowały oraz wysokość osiągniętych z nich przychodów, same w sobie nie są okolicznościami przesądzającymi o działaniu w charakterze podatnika. Elementy te mogą bowiem wiązać się z także zarządem majątkiem prywatnym. Skarżący uzasadniał, że stwierdzenie, czy dany podmiot działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga dokonania oceny uwzględniającej okoliczności faktyczne danej sprawy. Oznacza to, że w każdym przypadku należy zbadać, jakie środki angażuje sprzedający w celu sprzedaży. Jeżeli środki te są podobne do tych, które wykorzystują handlowcy, wówczas sprzedając grunt dany podmiot zachowuje się jak handlowiec, a przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy wziąć pod uwagę wszystkie etapy tej aktywności, rozpatrując je w całokształcie, a nie wyłącznie osobno. Przede wszystkim zaś powinno się uwzględnić te elementy aktywności, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym. Skarżący podtrzymał swoje stanowisko, przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, że nie można stwierdzić, by na jakimkolwiek etapie sprawy działał w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u., prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 tej ustawy. Nigdy bowiem nie wykorzystywał i nie będzie wykorzystywał opisanej we wniosku nieruchomości w sposób ciągły, dla celów zarobkowych. Zwłaszcza, wbrew temu co twierdzi organ interpretacyjny, nie nabył tej nieruchomości w celu dalszej odsprzedaży. Zamiaru takiego z całą pewnością nie można utożsamiać z typowym rodzinnym porozumieniem, zgodnie z którym skarżący miał pomóc siostrze, będącej w trudniejszej sytuacji materialnej, wybudować dom w zamian jedynie za zwrot wydatków, poniesionych na tę budowę. Mało tego, skarżący rozważał nawet darowiznę tej połowy bliźniaka na rzecz siostry. Nie sposób takiej relacji pomiędzy skarżącym a jego siostrą, utożsamiać z relacją biznesową, zarobkową, nastawioną na zysk, czy uznać za tożsame z działaniami "profesjonalnego handlowca" w obrocie nieruchomościami. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji indywidualnej. W ocenie Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Lublinie skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: "p.p.s.a", sądy administracyjne, kontrolując działalność administracji publicznej, orzekają w sprawie skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Jak z kolei wynika z treści art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględniając skargę na interpretację indywidualną, sąd uchyla ją na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., stosując odpowiednio 145 § 1 pkt 1. Spór między stronami postępowania przed sądem administracyjnym dotyczy zagadnienia powstania, bądź nie, obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług w odniesieniu do czynności sprzedaży poszczególnych lokali mieszkalnych w budynku wzniesionym przez skarżącego ("bliźniaku"), w którym wydzielone zostały 4 lokale mieszkalne. Zdaniem organu interpretacyjnego, sprzedaż lokalu nr 1 oraz planowane sprzedaże pozostałych lokali, należy ocenić jako dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 u.p.t.u., a skarżący dokonując tych czynności działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 powołanej ustawy podatkowej. Czynności opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie można bowiem uznać za czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zdaniem organu interpretacyjnego przemawiają za tym takie fakty jak ten, że rozpoczęcie w 2024 r. budowy domu - bliźniaka, w tym części dla przyrodniej siostry i jej rodziny, połączone było z planowanym zamiarem rozliczenia się z siostrą i przeniesienia na nią części bliźniaka, po zakończeniu inwestycji; podjęcie decyzji o sprzedaży domu jeszcze w trakcie jego budowy i ukończenie tej budowy we wrześniu 2025 r., pomimo zmiany sytuacji życiowej skarżącego wcześniej, już w 2024 r., jak również rezygnacji siostry przyrodniej z zakupu części bliźniaka; uzyskanie przez skarżącego w październiku 2025 r. wypisu z kartoteki budynków oraz lokali, z których wynika, że na nieruchomości wybudowany został dom mieszkalny o dwóch kondygnacjach nadziemnych; ustanowienie odrębnej własności lokalu oraz zawarcie umowy sprzedaży 16 października 2025 r. w odniesieniu do lokalu nr 1 wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, a także planowana sprzedaż pozostałych trzech lokali. Zdaniem skarżącego, podejmowane przez niego działania, motywowane wyłącznie aktualną sytuacją życiową jego i rodziny, stanowią przejawy zarządu majątkiem prywatnym i nie mają związku z działalnością gospodarczą. Jak skarżący podał we wniosku o interpretację indywidualną i w kolejnym piśmie, zawierającym odpowiedzi na szereg pytań organu interpretacyjnego, w 2024 r. zakupił działkę z zamiarem wybudowania na niej domu, w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych swoich oraz swojej rodziny. Działka miała urządzona drogę dojazdową oraz przyłącze gazowe. Zamiarem skarżącego było zbudowanie domu w zabudowie bliźniaczej, którego jedna część służyć miała skarżącemu z małżonką, a druga przyrodniej siostrze skarżącego, mającej dorosłego syna. Każda z części bliźniaczego budynku posiadać mała dwa odrębne lokale, z możliwością ich połączenia. Jak wyjaśniał skarżący wynikało to z faktu, że jego przyrodnia siostra była zainteresowana odrębnymi lokalami dla siebie i syna, skarżący zaś, zakładający powiększenie się jego rodziny, przyjmował, że po usamodzielnieniu się dziecka zajdzie potrzeba wyodrębnienia lokalu. Z treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i późniejszych wyjaśnień skarżącego wynika, że nabycie działki, do jego majątku prywatnego, i prace związane z budową domu, finansowane były wyłącznie z jego majątku prywatnego. Jednocześnie ani nabyta działka gruntu, ani żadne części składowe gruntu, nie były składnikami przedsiębiorstwa i nie były przedmiotem amortyzacji jako środki trwałe. Finansując całość działki i rozpoczętej budowy domu z własnych środków, skarżący porozumiał się z siostrą przyrodnią, że po wybudowaniu domu, przeniesie na nią część budynku (połowę bliźniaka) wraz z odpowiednim udziałem w gruncie. Rozliczenie poniesionych przez skarżącego nakładów miało nastąpić "po kosztach", tj. bez zysku skarżącego. W trakcie budowy zmieniła się jednak sytuacja życiowa i skarżącego, i jego przyrodniej siostry. W grudniu 2024 r. skarżący rozwiódł się bowiem z żoną i zmarła babcia jego przyrodniej siostry, która miała pomagać finansowo wnuczce, przez co utraciła ona możliwość sfinansowania nabycia budynku. Skarżący w takiej jego sytuacji życiowej uznał, że planowana dla niego część wznoszonego budynku nie będzie mu potrzebna, siostra przyrodnia z planowanej dla niej części budynku zrezygnowała i skarżący nie był zainteresowany zamieszkiwaniem z obcymi osobami. Dlatego po zakończeniu budowy, w październiku 2025 r. zbył jeden lokal. Planuje również zbyć pozostałe trzy lokale. W celu sprzedaży lokali mieszkalnych skarżący wystawił na portalu internetowym Olx i Otodom ogłoszenia o sprzedaży wraz z opisem. Nie podejmował żadnych innych działań marketingowych. Mając na względzie tak kształtujący się spór, zauważyć należy, że zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Przez dostawę towarów, jak stanowi art. 7 ust. 1 u.p.t.u., rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Artykuł 15. w ustępie 1. u.p.t.u. przewiduje natomiast, że podatnikami są m.in. osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie zaś z ustępem 2., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Mając na względzie przytoczone wyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przyjąć należy, że aby powstał obowiązek podatkowy w tym podatku w związku z transakcją przeniesienia prawa własności, zbywca powinien dokonując tej transakcji, działać w odniesieniu do niej jako wykonujący działalność gospodarczą, tj. aby transakcja ta stanowiła przejaw działalności gospodarczej zbywcy. W ocenie Sądu, w świetle treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oraz wyjaśnień złożonych później na żądanie organu interpretacyjnego, opisana we wniosku sprzedaż lokalu nr 1 oraz planowane sprzedaże pozostałych trzech lokali, nie stanowią przejawów działalności gospodarczej skarżącego w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u., tzn. nie stanowią dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1, czyli nie będąc odpłatną dostawą towarów, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zdaniem Sądu opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej – dokonana i planowane – transakcje zbycia lokali mieszkalnych nie wykazują związków z działalnością gospodarczą skarżącego. Zauważyć bowiem trzeba, że nabycie opisanej we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nieruchomości, na której wzniesiony został budynek mieszkalny, w którym znajdują się cztery lokale mieszkalne, nastąpiło, jak wynika z wniosku, ze środków prywatnych skarżącego, do jego majątku prywatnego, tzn. nie do majątku służącego do prowadzenia działalności gospodarczej. Odnotować można, że jak skarżący we wniosku podał, wprawdzie w przeszłości prowadził zarejestrowaną formalnie działalność gospodarczą w zakresie robót wykończeniowych w budynkach. Zakończył jednak jej prowadzenie w listopadzie 2022 r. Skarżący, jak we wniosku podał, nigdy nie był i nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na zapytanie organu interpretacyjnego skarżący wyraźnie sprecyzował zaś, że opisana we wniosku nieruchomość nie stała się składnikiem przedsiębiorstwa skarżącego i nie dokonywał on i nie dokonuje od jej składników odpisów amortyzacyjnych. Mając na względzie opis stanu faktycznego zawarty we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oraz złożone później na żądanie organu interpretacyjnego wyjaśnienia skarżącego, argumentację organu uznać należy za nietrafną. Nie ma bowiem we wskazanym wniosku i wyjaśnieniach podstaw do tego, by wiązać nabytą nieruchomość i jej części składowe z działalnością gospodarczą, zarówno z punktu widzenia finansowania jej nabycia, budowy domu i przeznaczenia. W świetle wniosku i wyjaśnień, opisaną w nich nieruchomość zakwalifikować należy do tzw. majątku prywatnego, czyli takiej części majątku osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu działanie skarżącego, nabywającego wskazaną nieruchomość, wznoszącego budynek mieszkalny w zabudowie tzw. bliźniaczej o łącznie czterech lokalach, a następnie zbywającego te lokale, w świetle opisanych we wniosku i wyjaśnieniach motywów jego działania, kształtowanych zmieniającą się sytuacją życiową, mieści się zaś w zakresie zarządu majątkiem prywatnym, nie wykazując cech działalności gospodarczej. Zamiar przeniesienia własności jednej części zabudowy bliźniaczej na przyrodnią siostrę bez zysku, "po kosztach", pozostaje w ramach dość powszechnie akceptowanych relacji rodzinnych. Nie można jednocześnie działań skarżącego, w świetle okoliczności przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i wyjaśnieniach, ocenić jako aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażujące środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u. Przeciwnie, skarżący w zmieniających się okolicznościach życiowych i jego samego, i jego przyrodniej siostry podjął działania, w świetle ujawnionych motywów, uzasadnione z punktu widzenia korzystnego zarządu majątkiem prywatnym. Zarząd majątkiem prywatnym nie misi być bowiem prowadzony w taki sposób, by powodował jego uszczuplenie. Z wyżej podanych powodów zdaniem Sądu nie ma racji organ interpretacyjny przyjmując, że skarżący w odniesieniu do części budynku przeznaczonego pierwotne dla jego przyrodniej siostry od początku działał jako przedsiębiorca, wnosząc budynek w celach zarobkowych, a w odniesieniu do części pierwotnie przeznaczonej dla niego, przejawem działalności gospodarczej było kontynuowanie budowy po rozwodzie z żoną i uzyskanie dokumentacji koniecznej do zbycia lokali. Biorąc powyższe pod uwagę podzielić należy zarzut skargi błędnej wykładni oraz niewłaściwej oceny co do zastosowania powołanych w skardze przepisów prawa materialnego. Z tego powodu Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. W ponownym postępowaniu Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uwzględni przedstawione wyżej stanowisko Sądu.