I SA/Lu 193/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Postanowieniem z 10 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę podatnika na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] marca 2021 r., wydaną w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie. Pismem z [...] czerwca 2021 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wymaganym terminie spowodowane było brakiem świadomości, iż wysyłając przesyłkę pocztową zawierającą uzupełnienie braków należy ją kierować na adres Sądu, a nie do organu. Strona zaznaczyła, że uczyniła zadość wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi bowiem w wymaganym terminie uzupełniła braki, a jedynie nieprawidłowo zaadresowała przesyłkę na adres organu. Nie była zatem opieszała przy dokonywaniu tej czynności. Jedynie z uwagi na brak znajomości zasad postępowania sądowoadministracyjnego przesyłkę zaadresowano do organu, a nie Sądu. W mniemaniu podatnika podjął on działania niezbędne w odniesieniu do zachowania terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Ponadto - w myśl art. 87 P.p.s.a. - pismo z takim wnioskiem należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z takim wnioskiem należy dokonać czynności sądowej, której nie dokonano w terminie. Brak winy jest warunkiem koniecznym zasadności wniosku o przywrócenie terminu i polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana i można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też - przeciwnie - wykazała się niedbalstwem. Bezspornym przy tym jest, że uprawdopodobnienie tych okoliczności należy zawsze do strony, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. We wniosku o przywrócenie terminu strona powołuje się na okoliczność braku wiedzy dotyczącej zasad postępowania sądowoadministracyjnego, z której to wynikało niewłaściwe zaadresowanie przesyłki pocztowej zawierającej uzupełnienie braków formalnych skargi na adres SKO. Zdaniem strony dokonała ona wszelkich działań niezbędnych do zachowania terminu. W kontekście powyższego, należy wskazać stronie skarżącej, że w ocenie Sądu, dokonana niewłaściwe czynność wywołała ujemne dla strony skutki. Wniosek o przywrócenie uchybionego terminu ma wykazywać brak winy w jego uchybieniu, a nie okoliczności wskazujące na popełnione uchybienie. Zdaniem Sądu okoliczności faktyczne takie jak nieznajomość prawa czy niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu. Według Sądu, strona nie uprawdopodobniła, że dołożyła wszelkich starań przy prowadzeniu swoich spraw, a pomimo to nie mogła ani sama, ani przy pomocy osób trzecich uczynić zadość nałożonemu na nią obowiązkowi. Podsumowując, skoro strona nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności, to jej wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie może być uwzględniony na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.