I SA/Lu 1087/16

POSTANOWIENE Lublin, dnia 16 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za luty 2016 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], skarżący M. K., wnosząc o uchylenie skarżonej decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, zawarł wniosek o wstrzymanie (zawieszenie) jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej P.p.s.a). Przedmiotowy wniosek nie został w żaden sposób uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – zgodnie z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Dokonując oceny wniosku skarżącej na wstępie podkreślić należy, że według przytoczonego wyżej przepisu zasadą jest, iż wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji; ustawa daje jednak sądowi możliwość podjęcia takiego rozstrzygnięcia, w razie zaistnienia w rozpatrywanej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania administracyjnego, co uzasadnia przyjęcie stanowiska, że wstrzymanie wykonania decyzji trzeba rozpatrywać w kategoriach wyjątku od zasady przewidzianej w art. 61 § 1 P.p.s.a., a w związku z tym wykładni § 3 powołanego przepisu należy dokonywać ściśle (por. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012 r. I FZ 101/12, SIP Lex nr 1331455). Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, SIP Lex nr 281811). Uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. W rozpoznawanej sprawie skarżący w zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w żaden sposób nie uprawdopodobnił istnienia w sprawie niniejszej, żadnej ze wskazanych w przepisie przesłanek uzasadniających wstrzymanie jej wykonania. Podkreślić należy, że nie wskazał żadnych okoliczności uzasadniających złożony wniosek. Biorąc powyższe pod uwagę sąd oddalił wniosek w wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.