I SA/Łd 970/17

Dnia 6 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] roku nr [...] określającej A. spółce z o.o. w Z. kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2012 roku oraz kwiecień 2013 roku w sprawie ze skargi A. spółki z o.o. w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr UNP: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2012 roku oraz kwiecień 2013 roku p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] roku nr [...].

A. spółka z o.o. w Z. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] roku nr [...] określającej spółce kwotę zobowiązania podatkowego w podatku VAT za miesiące od lutego do grudnia 2012 roku oraz kwiecień 2013 roku W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania wymienionej wyżej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek jest bezzasadny. Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Cytowany przepis, w powiązaniu z art. 135 p.p.s.a., uprawnia sąd do wstrzymania wykonania aktu, którego dotyczy skarga oraz wszystkich innych aktów i czynności wydanych w granicach sprawy. Sąd rozpoznając skargę na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji, nie może na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymać wykonania aktów pozostających poza granicami sprawy, w tym decyzji, od której wniesiono odwołanie. W takim przypadku nie zachodzi tożsamość spornego stosunku administracyjnoprawnego wynikającego z zaskarżonego postanowienia oraz stosunku administracyjnoprawnego wynikającego z wymiarowej decyzji podatkowej. Akty te nie kształtują, nie zmieniają ani nie znoszą tego samego stosunku administracyjnoprawnego (por. postanowienie NSA z 28 stycznia 2016 r., I FZ 559/15, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanym wniosku strona skarżąca domaga się wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji, wydanej w przedmiocie wymiaru podatku VAT. Przedmiotem postępowania przed sądem nie jest jednak – jak to wyżej powiedziano – kwestia zasadności opodatkowania spółki, ale to czy przy składaniu odwołania od tej decyzji zachowała wszystkie wymogi przewidziane w przepisach Ordynacji podatkowej. Sąd w niniejszej sprawie w ogóle nie może się wypowiadać co do tego czy podatek został słusznie wymierzony. Wniosek strony nie może być zatem uwzględniony. W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. AKE.