I SA/Łd 774/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o wypłacie nadpłat za lata 2001, 2002, 2003, 2006 i 2009 postanawia: odrzucić skargę.

S. J. zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o wypłacie nadpłat za lata 2001, 2002, 2003, 2006 i 2009. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, podatnik złożył pismo, które zostało potraktowane jako zażalenie na zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 21 grudnia 2016 r., II FZ 783/16 oddalił to zażalenie. Po ponownym wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu, doręczonym 30 stycznia 2017 r., skarżący złożył pismo, w którym oświadczył, że nie korzysta z prawa pomocy. W wyznaczonym przez sąd terminie wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzenie przewodniczącego w tym przedmiocie doręczono skarżącemu 30 stycznia 2017 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął 6 lutego 2017 r. W tak zakreślonym czasie skarżący nie uiścił wymaganej prawem opłaty sądowej. W tej sytuacji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić. Ake.