I SA/Łd 538/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant: St. asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2021 r. sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Wójta Gminy Dalików z dnia 28 kwietnia 2021 r. nr 3120.8.2021 w przedmiocie podatku od nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną interpretację; 2. zasądza od Wójta Gminy Dalików na rzecz strony skarżącej kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżona interpretacją z dnia 28 kwietnia 2021 r., po rozpatrzeniu wniosku wspólnego z dnia 29 stycznia 2021 r. złożonego przez A. sp. z o.o z siedzibą ul. A. 58/25, [...] W. oraz B. sp. z o.o. z siedzibą przy ulicy B. 22/211, [...] W., o udzielenie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej opodatkowania gruntów pod elektrownią fotowoltaiczną Wójt Gminy D. 1) uznać za nieprawidłowe stanowisko wnioskodawców, iż przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości wg stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej będzie grunt bezpośrednio zajęty pod panele fotowoltaiczne oraz infrastrukturę towarzyszącą (z wyłączeniem Urządzeń przesyłowych), zaś pozostała powierzchnia gruntów o użytku rolnym będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem rolnym, 2) uznać za nieprawidłowe stanowisko wnioskodawców, iż powierzchnia gruntów sklasyfikowana jako użytki rolne i zajęta przez Urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa dzierżawcy, pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń oraz strefy bezpieczeństwa stanowić będzie przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym, 3) uznać za nieprawidłowe stanowisko wnioskodawców, iż w przypadku zmiany klasyfikacji gruntów z użytków rolnych na inną kategorie użytków (np. tereny przemysłowe) powierzchnia gruntów zajęta przez Urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa Dzierżawcy oraz pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń i strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich, będzie opodatkowana podatkiem od nieruchomości według stawki właściwej dla gruntów pozostałych. We wniosku z dnia 29 stycznia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie opodatkowania elektrowni fotowoltaicznej przedstawione zostało zdarzenie przyszłe. Wnioskodawcy wskazali, że wydzierżawiają stanowiące ich własność grunty oznaczone numerem 145/2, położone w obrębie geodezyjnym D. o powierzchni 2,5 ha (dalej jako "Nieruchomość"). Na podstawie umowy dzierżawy z dnia 20 sierpnia 2020 r. całość Nieruchomości o powierzchni 2,5 ha została wydzierżawiona C. sp. z o.o. (dalej jako "Dzierżawcy"). Na sąsiedniej do wskazanej nieruchomości działce nr 143 na rzecz Dzierżawcy ustanowiona została służebność przesyłu na podstawie oświadczenia złożonego w formie aktu notarialnego przez właścicieli działki nr 143 z dnia 6 lipca 2020 r. Zgodnie z umową dzierżawy wnioskodawcy oddali Dzierżawcy Nieruchomość w dzierżawę w celu wybudowania elektrowni fotowoltaicznej, w skład której wchodzą: panele fotowoltaiczne służące do produkcji energii elektrycznej i umieszczone na stelażach wraz z infrastrukturą towarzyszącą w postaci dróg oraz ogrodzenia, jak również urządzenia przeznaczone do przesyłu energii elektrycznej t.j. linie kablowe, transformatory, inwertery (dalej jako "Urządzenia przesyłowe"). Po ich wybudowaniu Dzierżawca uprawniony jest do eksploatacji farmy fotowoltaicznej wraz z infrastrukturą towarzyszącą, w tym Urządzeń przesyłowych. Wszystkie urządzenia farmy fotowoltaicznej oraz infrastruktury towarzyszącej stanowić będą własność Dzierżawcy. W części niezajętej przez panele fotowoltaiczne, stację transformatorowo-rozdzielczą i infrastrukturę towarzyszącą, powierzchnia nieruchomości pozostaje biologicznie czynna. Dzierżawca uprawniony jest do pobierania z Nieruchomości pożytków w postaci energii elektrycznej oraz innych pożytków naturalnych w postaci np. zbierania trawy i innej dziko rosnącej roślinności. Na mocy umowy dzierżawy Dzierżawca uprawniony jest do wybudowania i eksploatacji elektrowni fotowoltaicznej na Nieruchomości, w tym w szczególności do umieszczenie w ziemi linii kablowych i światłowodowych, jak również wybudowania stacji elektroenergetycznych, dróg dojazdowych oraz tymczasowych dróg i placów do składowania materiałów i maszyn, budowli oraz transportu elementów elektrowni fotowoltaicznej. W przypadku wyrządzenia szkód w uprawach w związku z budową, eksploatacją oraz konserwacją elektrowni, Dzierżawca wypłaci odszkodowanie wnioskodawcom. Elektrownia fotowoltaiczna pozostanie wyłączną własnością Dzierżawcy, będzie połączona z Nieruchomością wyłącznie do przemijającego użytku, tym samym nie stanowiąc części składowej Nieruchomości. Po wygaśnięciu umowy dzierżawy Nieruchomość zostanie przywrócona do stanu poprzedniego, to znaczy wszystkie elementy elektrowni fotowoltaicznej (wraz z infrastrukturą towarzyszącą) zostaną odłączone i usunięte przez Dzierżawcę z Nieruchomości, a teren zostanie wyrównany i przywrócona zostanie pierwotna warstwa humusu. Wraz z realizacją inwestycji klasyfikacja dzierżawionych gruntów może ulec zmianie w ten sposób, że na podstawie sporządzonej dokumentacji geodezyjnej: 1. powierzchnia dzierżawionej Nieruchomości zajęta przez panele fotowoltaiczne oraz infrastrukturę towarzyszącą zostanie sklasyfikowana jako inne niż rolne użytki gruntowe (prawdopodobnie jako użytki Ba lub Bi) lub 2. cała powierzchnia dzierżawionej Nieruchomości zostanie sklasyfikowana jako inne niż rolne użytki gruntowe (prawdopodobnie jako użytki Ba lub Bi). W związku z opisanym zdarzeniem przyszłym, wnioskodawcy zadali trzy pytania: 1. Czy prawidłowe jest stanowisko, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości wg stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej będzie grunt bezpośrednio zajęty pod panele fotowoltaiczne oraz infrastrukturę towarzyszącą z wyłączeniem Urządzeń przesyłowych, o których mowa w pytaniu 2, natomiast pozostała powierzchnia wydzierżawionego gruntu mająca użytek rolny, w tym pasy pomiędzy panelami fotowoltaicznymi, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem rolnym? 2. Czy prawidłowe jest stanowisko, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym powierzchnia gruntów zajęta przez Urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa Dzierżawcy, pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń i strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich, powinny być opodatkowane podatkiem rolnym, jeżeli grunty na których znajdują się te urządzenia, będą sklasyfikowane jako użytki rolne? 3. Czy prawidłowe jest stanowisko, że w przypadku zmiany klasyfikacji gruntów z użytków rolnych na inną kategorię użytków (np. tereny przemysłowe) powierzchnia gruntów zajęta przez Urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa Dzierżawcy oraz pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń i strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich powinny być opodatkowane podatkiem od nieruchomości według stawki właściwej dla gruntów pozostałych, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit c) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (dalej jako: "u.p.o.l.")? Ad. 1. Zdaniem zainteresowanych przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości wg stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej będzie grunt bezpośrednio zajęty pod panele fotowoltaiczne oraz infrastrukturę towarzyszącą (z wyłączeniem Urządzeń przesyłowych o których mowa w pytaniu 2), zaś pozostała powierzchnia gruntów o użytku rolnym z wydzierżawionej Nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem rolnym zgodnie z art. 1 ustawy o podatku rolnym w zw. z art. 2 ust. 2 u.p.o.l. Ad.2. W ocenie wnioskodawców, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym powierzchnia gruntów nadal sklasyfikowana jako użytki rolne i zajęta przez Urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa Dzierżawcy, pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń oraz strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich - stanowić będzie przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym zgodnie z art. 1 w zw. z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.jed. Dz. U. z 13 lutego 2020 r. ze zm. – dalej jako: "p.r.") w zw. z art. 1a ust 2a pkt 4 u.p.o.l. Ad. 3. Wnioskodawcy wskazali, iż w przypadku zmiany klasyfikacji gruntów z użytków rolnych na inną kategorię użytków (np. tereny przemysłowe) powierzchnia gruntów zajęta przez Urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa Dzierżawcy oraz pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń i strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich. będzie opodatkowana podatkiem od nieruchomości według stawki właściwej dla gruntów pozostałych, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c) u.p.o.l. Wydając zaskarżoną interpretację, organ uznał stanowisko strony we wszystkich pytaniach za nieprawidłowe. W odniesieniu do pytania 1. organ uznał, że powierzchnia gruntów sklasyfikowanych jako użytki rolne, która nie jest bezpośrednio zajęta przez panele fotowoltaiczne, ale zapewnia ich właściwe funkcjonowanie (powierzchnia pomiędzy panelami i pomiędzy panelami a ogrodzeniem) podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości wg. stawki dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Spełniona jest bowiem przesłanka "zajęcia" na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej. Zdaniem organu podatkowego zajęcie użytków rolnych na prowadzenie działalności gospodarczej wystąpi również na pozostałej powierzchni nieruchomości. Rozpoznając pytanie 2., organ doszedł do wniosku, że powierzchnia gruntu sklasyfikowanego jako użytek rolny zajęta przez Urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa Dzierżawcy, pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń oraz strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości wg. stawki dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organ stwierdził, że w tym przypadku art. 2 ust. 3 p.r. nie ma zastosowania. Co do kwestii zawartych w pytaniu 3., w ocenie organu powierzchnia gruntu, której klasyfikacja zostanie zmieniona z użytków rolnych na inną kategorię użytków (np. na tereny przemysłowe) zajęta przez Urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa Dzierżawcy, pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń oraz strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości wg. stawki dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organ stwierdził, że w tym przypadku art. 1a ust. 2a pkt 4 u.p.o.l. nie ma zastosowania. Ponieważ A. nie zgodziła się ze stanowiskiem zawartym w wydanej interpretacji, wniosła na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez: - dopuszczenie się błędu wykładni art. 1 p.r. w zw. z art. 2 ust. 2 u.p.o.l. poprzez uznanie przez organ, że część gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, wydzierżawionych w związku z działaniem farmy fotowoltaicznej, na których nie jest nic posadowione ani nie są na nich wykonywane żadne czynności faktyczne związane z działaniem farmy fotowoltaicznej, stanowi grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu z art. 2 ust. 2 u.p.o.l. i powinny być opodatkowane podatkiem od nieruchomości według takich samych zasad jak grunty faktycznie zajęte pod panele fotowoltaiczne oraz infrastrukturę im towarzyszącą, ze względu na fakt, że wszystkie grunty w granicach ogrodzenia farmy fotowoltaicznej służą działalności w tym zakresie, gdy tymczasem grunty takie powinny być uznane za grunty, które nie są zajęte na prowadzenia działalności gospodarczej, a więc nie powinny być opodatkowane podatkiem od nieruchomości, lecz podatkiem rolnym; - dopuszczenie się błędu wykładni art. 1 w zw. z art. 2 ust. 3 pkt 1 i 2 p.r. oraz w zw. z art. 2 ust. 2 u.p.o.l. poprzez uznanie przez organ, że grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, które są zajęte przez urządzenia przeznaczone do przesyłu energii elektrycznej, tj. kable, falowniki, stacja transformatorowo-rozdzielcza i linie elektroenergetyczne (dalej także jako: "Urządzenia przesyłowe"), pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń i strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich, będą w przedstawionym zdarzeniu przyszłym opodatkowane podatkiem od nieruchomości według stawki dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, podczas gdy z przywołanych przepisów wynika, że nie mogą być one uznane za zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej i tym samym powinny stanowić przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym; - dopuszczenie się błędu wykładni art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 1a ust. 2a pkt 4 lit. a) i b) u.p.o.l. poprzez uznanie przez organ, że grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako tereny przemysłowe, które są zajęte przez Urządzenia przesyłowe pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń i strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich, będą w przedstawionym zdarzeniu przyszłym opodatkowane podatkiem od nieruchomości według stawki dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, podczas gdy z przywołanych przepisów wynika, że nie mogą być one uznane za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i tym samym zastosowanie powinna znaleźć stawka dla gruntów pozostałych przewidziana w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c) u.p.o.l.; - niewłaściwą ocenę co do zastosowania art. 2 ust. 3 pkt 1 p.r. oraz art. 1a ust. 2a pkt 4 lit. a) u.p.o.l. w zw. z art. 49 § 1 k.c. poprzez niewłaściwe przyjęcie przez organ, że brak jest podstaw w niniejszej sprawie do analizy, czy Urządzenia przesyłowe znajdujące się na gruncie Skarżącej stanowią urządzenia, o których mowa art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm., dalej jako: "k.c."), a w konsekwencji błędne przyjęcie przez ten organ, że przepisy art. 2 ust. 3 p.r., oraz art. 1a ust. 2a pkt 4 u.p.o.l. nie znajdują w tej sprawie zastosowania; 2. Naruszenie przepisów postępowania: - art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.jed. Dz. U. z 31 lipca 2020 r. ze zm. – dalej jako: "o.p.") poprzez: - w odniesieniu do pytania 1. - wadliwe i wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie prawne interpretacji sprowadzające się do uznania, aby grunt został zajęty na potrzeby działalności gospodarczej muszą być na nim wykonywane rzeczywiste czynności o charakterze trwałym składające się na prowadzenie tejże działalności, oraz jednoczesnego stwierdzenia, że cała powierzchnia gruntu Skarżącej (tj. również grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, wydzierżawione w związku z działaniem farmy fotowoltaicznej, na których nie jest nic posadowione ani nie są na nich wykonywane żadne czynności faktyczne związane z działaniem farmy fotowoltaicznej) są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, a więc powinny zostać opodatkowana podatkiem od nieruchomości według takich samych zasad jak grunty faktycznie zajęte pod panele fotowoltaiczne oraz infrastrukturę im towarzyszącą; - w odniesieniu do pytania 2. i 3. - brak uzasadnienia, jakimi przesłankami kierował się organ identyfikując całą powierzchnię spornego gruntu jako związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż przesył energii elektrycznej oraz nie objaśniając Skarżącej, jakie kryterium decyduje o przyporządkowaniu danej powierzchni do odpowiedniej stawki podatku - co uniemożliwiło Skarżącej poznania faktycznych motywów rozstrzygnięcia organu; - art. 2a o.p. - poprzez interpretowanie przez organ wątpliwości co do treści przepisów prawa na niekorzyść podatnika, tj. art. 1 p.r, art. 2 ust. 2 u.p.o.l., art. 2 ust. 3 pkt 1) p.r. oraz art. 1a ust. 2a pkt 4 lit. a) u.p.o.l. w zw. z art. 49 § 1 k.c., co skutkowało nieuprawnionym rozszerzeniem przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości i uznaniem, że powierzchnia obejmująca Urządzenia przesyłowe oraz część gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, wydzierżawionych w związku z działaniem farmy fotowoltaicznej, na których nie jest nic posadowione ani nie są na nich wykonywane żadne czynności faktyczne związane z działaniem farmy fotowoltaicznej - zajęta jest na prowadzenie działalności gospodarczej i w konsekwencji powinna podlegać opodatkowaniu tym podatkiem według stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej; - art. 14n § 5 o.p. poprzez wydanie interpretacji niezgodnej z utrwaloną linią interpretacyjną organów podatkowych w analogicznych sprawach. Z uwagi na zakres i charakter wskazanych naruszeń, strona wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna i podlega uwzględnieniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg m.in. na interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego polega na tym, że właściwy organ interpretujący ocenia tylko i wyłącznie stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony przez wnioskodawcę oraz wyrażoną przez niego ocenę prawną (art. 14b § 3 o.p.). W sprawach tego rodzaju, organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, ograniczając się jedynie do analizy okoliczności podanych we wniosku. Zakres oceny stanu faktycznego zawartego we wniosku o wydanie interpretacji, wyznaczony jest przez treść zadanego przez wnioskodawcę pytania. Organ dokonujący interpretacji nie może więc wykraczać poza granice, które wyznaczają: treść zadanego pytania i okoliczności stanu faktycznego przytoczone we wniosku. Rozpoznając skargę na interpretację prawa podatkowego sąd administracyjny kontroluje poprawność merytoryczną dokonanej interpretacji oraz prawidłowość prowadzonego w tej sprawie postępowania interpretacyjnego, a więc zgodność z prawem samej czynności według stanu prawnego z daty jej dokonania oraz legalność postępowania poprzedzającego jej wydanie. W sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach sąd jest, zgodnie z treścią art. 57a p.p.s.a., związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przywołany przepis stanowi również, że skarga na interpretację indywidualną może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd rozpoznając skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego może taką interpretację uchylić (art. 146 § 1 p.p.s.a.) bądź ją oddalić (art. 151 p.p.s.a.). Oceniając przedmiotową interpretację, sąd doszedł do przekonania, że skarga jest uzasadniona, bowiem stanowisko zajęte w interpretacji narusza prawo w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a to zobowiązuje sąd do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Sąd uznał, że wskazany przez stronę zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 14c oraz art. 120 w zw. z art. 14h o.p. powinien zostać rozpoznany w pierwszej kolejności. Jego rozstrzygniecie bowiem, będzie determinowało dalsze postępowanie w sprawie. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 120 o.p. organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Treść art. 14c §1 i 2 o.p. wskazuje, iż w przypadku negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy przez organ, interpretacja indywidualna powinna zawierać ocenę stanowiska wnioskodawcy oraz wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Działanie na podstawie przepisów prawa, o którym mowa w przywołanym przepisie, oznacza działanie na podstawie obowiązującej normy prawnej, konieczność prawidłowego ustalenia znaczenia tej normy oraz niewadliwego dokonania subsumcji i prawidłowe ustalenie skutków prawnych. Treść art. 120 o.p. nawiązuje również do konstytucyjnej zasady praworządności sformułowanej w art. 7 Konstytucji RP, która wymaga, aby interes publiczny i interes podatnika zostały należycie wyważone. W ocenie strony skarżącej organ naruszył wskazane regulacje poprzez niespójne uzasadnienie Interpretacji, w którym odwołano się do przesłanek pozaprawnych. Skarżąca zarzuciła również nielogiczność wywodu zawartego w zaskarżonej interpretacji. W ocenie sądu, uzasadnienie zaskarżonej interpretacji jest bardzo lakoniczne. Organ, w znacznej części swojego uzasadnienia skupił się na przytoczeniu treści regulacji prawnych nie dokonując ich rozwinięcia i wskazania dlaczego w jego ocenie, powinny one, bądź nie, mieć zastosowanie w rozpatrywanej sprawie do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. Szczególnie jest to widoczne w części uzasadnienia, która ma odnosić się jednocześnie do pytania "Ad. 1 i Ad. 2". Organ przytoczył tam treść art. 1a ust. 2a pkt. 4 lit. a), b) i c) u.p.o.l. oraz art. 2 ust. 3 pkt 1, 2 i 3 p.r., po czym wskazał, że "Z powyższych regulacji wynika zatem, że grunty przez które przebiegają Urządzenia przesyłowe nie są gruntami związanymi bądź zajętymi na prowadzenie działalności gospodarczej.". Niestety na tym stwierdzeniu organ zakończył rozważania w tym zakresie. Trudno zatem wywnioskować jakie elementy przesadziły o przyjętym twierdzeniu. Należy podkreślić, że wskazana okoliczność jest znacząca w zakreślonym przez stronę zdarzeniu przyszłym i ma wpływ czy i w jakim zakresie opisana nieruchomość podlega opodatkowaniu. Nadto przytaczając treść wskazanych regulacji prawnych, wydaje się, że organ zdaje się nie zauważył występowania w nich dwóch różnych pojęć. Przepis z ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wskazuje na grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, natomiast przywołana przez organ regulacja z ustawy o podatku rolnym wskazuje na grunty, które są jednocześnie zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej. Organ w żaden sposób nie odniósł się do występujących między dwoma cytowanymi przepisami różnic i nie wskazał ich zakresu pojęciowego. Dlatego też trudno jest sądowi ustalić, i bezsprzecznie przyjąć, z jakich względów organ uznał stanowisko strony za nieprawidłowe. Opisany stan sprawia, że niemożliwa jest jakakolwiek polemika ze stanowiskiem organu zawartym w rozpatrywanej interpretacji indywidualnej. Powyżej opisane uchybienie pozbawia przedmiotową interpretację jej podstawowej funkcji jaką jest funkcja ochronna. Ostatecznie bowiem nie można wskazać w jakie przesłanki i jakie elementy legły u podstaw zaskarżonego rozstrzygnięcia. W ocenie sądu, organ nie przeprowadził dogłębnej analizy przedstawionego przez stronę opisu zdarzenia przyszłego, a co bardziej znaczące, nie uzasadnił zajętego przez siebie stanowiska w sposób jasny, przejrzysty i wynikający z przytoczonych regulacji prawnych oraz orzecznictwa. Z uwagi na powyższe uchybienia przedmiotowej interpretacji, nie sposób, w ocenie sądu, sprawdzić poprawności przyjętych przez organ tez oraz zasadności zastosowanych przepisów. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ interpretacyjny winien zatem dokonać analizy przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego a następnie przedstawić swoje stanowisko w sposób pełny, przejrzysty i wyczerpujący, który uczyni zadość treści art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 120 § 1 w zw. z art. 14h o.p. Z uwagi bowiem na wadliwość uzasadnienia, nie sposób ocenić zaskarżonego rozstrzygnięcia w płaszczyźnie materialno-prawnej. Z uwagi na powyżej wskazane okoliczności, sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. AKE.