I SA/Łd 272/17

Dnia 26 października 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z dnia [...] grudnia 2016 roku nr [...] [...] w przedmiocie: określenia wysokości nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok postanawia: przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa –Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu M.S. prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. pod adresem A. 39 lok 7A, kwotę 600 zł (sześćset złotych) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej.

Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z 29 marca 2017 roku B. S. przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 100 zł i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] grudnia 2016 roku w przedmiocie określenia wysokości nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok. Wyrokiem z 5 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B.S. W dniu 13 października 2017 roku pełnomocnik skarżącej z urzędu radca prawny M. S. złożył w sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku z wnioskiem o zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Pismo zawierało także oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – dalej "p.p.s.a.", wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz.1715). Zgodnie z § 4 ust.1. powołanego rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b powyższego rozporządzenia wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej ustala się w wysokości - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,. Opłata maksymalna w przedmiotowej sprawie wynosi 1.200 zł (zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 8 pkt 4 rozporządzenia), a zatem za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata zgodnie z brzmieniem § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b wynosi 600 zł. Uwzględniając zatem wniosek pełnomocnika skarżącej, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zw § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, orzeczono jak w sentencji. dcz