I SA/Łd 1123/16

Dnia 27 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 kwietnia 2017 roku sprawy ze skargi B. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku rolnym, uiszczonym za lata 1983-2005 oraz za okres wcześniejszy do 1982 r. postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w punkcie drugim wyroku z dnia 27 kwietnia 2017 r. w ten sposób, że w miejsce przyznanej pełnomocnikowi skarżącego kwoty kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu, w wysokości 3.600 zł (trzy tysiące sześćset) wpisać kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści).

Wyrokiem z 27 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę B. Ś.. W punkcie drugim wyroku sąd przyznał i nakazał wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu M. K. kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wynika z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią skargi lub innymi okolicznościami. W niniejszej sprawie oczywistość omyłki wynika z jednoznacznej treści rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715) oraz faktu, iż przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o charakterze procesowym, a nie decyzja określająca bądź ustalająca wysokość zobowiązań podatkowych. W tego rodzaju sprawach, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) ww. rozporządzenia, wynagrodzenie radcy prawnego ustanowionego z urzędu wynosi 240 zł. Z powyższych względów sąd orzekł jak w postanowieniu. Ake.