I SA/Łd 1039/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. J.-S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z dnia [...] r. Nr [...] UNP:[...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki z ograniczona odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień i wrzesień 2011 roku wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.

M. J.-S. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. który utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r. w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki z ograniczona odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień i wrzesień 2011 roku wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi. Łączna kwota: zaległości wynosi 458.404 zł, odsetek za zwłokę – 223.910 zł, kosztów egzekucyjnych – 39.214,80 zł. W dniu 5 kwietnia 2017 r. do akt sprawy wpłynęło pismo pełnomocnik strony skarżącej, ustanowionej dla strony na zasadzie prawa pomocy, w który zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Uzasadniając ów wniosek pełnomocnik strony podniosła, że kwota należności wynikających z zaskarżonej decyzji jest na tyle wysoka, że przerasta możliwości samotnej matki opiekującej się studiującą córką i w wyniku wykonania decyzji skarżąca zostanie całkowicie pozbawiona środków do życia. W ocenie pełnomocnik skarżącej wykonanie decyzji może spowodować nieodwracalne szkody psychiczne chorującej na depresję skarżącej. W dniu 20 kwietnia 2017 r., podczas rozprawy skarżąca działając osobiści złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na jej bezprzedmiotowość wynikającą z przedawnienia zobowiązania wobec spółki, co skutkuje wygaśnięciem odpowiedzialności skarżącej jako osoby trzeciej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). W ocenie sądu przyznanie ochrony tymczasowej w rozpoznawanej sprawie jest uzasadnione biorąc pod uwagę okoliczności wskazane w piśmie pełnomocnika strony z dnia 5 kwietnia 2017 r. oraz przedstawione przez skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z treści tego wniosku wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z niepełnosprawną córką. Rodzina utrzymuje się z zasiłku rodzinnego, alimentów córki, zasiłku pielęgnacyjnego oraz stypendium, w łącznej wysokości 1.638 zł netto miesięcznie. Biorąc pod uwagę koszty utrzymania lokalu mieszkalnego oraz wydatki, które skarżąca ponosi w związku z koniecznością zakupu leków, żywności bezglutenowej i leczeniem, uprawnionym jest twierdzenie pełnomocnik skarżącej, że egzekucja należności wynikających z decyzji pozbawiłaby skarżącą środków do życia. Uwzględniając wniosek sąd wziął również pod uwagę i ten argument, iż wykonanie decyzji może negatywnie wpłynąć na zdrowie skarżącej. Do powyższego wniosku skłoniła sąd treść dokumentacji medycznej, załączonej do akt sprawy. Na uwzględnienie nie zasługuje natomiast uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania skarżącej w piśmie z dnia 19 kwietnia 2017 r. Zagadnienie przedawnienia zobowiązań ciążących na spółce nie może być w świetle cytowanego wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Będzie natomiast przedmiotem kontroli sądu przy badaniu legalności zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. Ake.