I SA/Łd 1020/14

Dnia 2 października 2014 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji organu pierwszej instancji odmawiającej umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – A. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku w przedmiocie uchylenia w całości decyzji organu pierwszej instancji odmawiającej umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 500 zł skarżąca pismem z dnia 15 września 2014 roku wniosła o zwolnienie z kosztów postępowania sądowego. W złożonym następnie, na urzędowym formularzu (PPF), oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku, skarżąca podała, że jest starszą schorowaną osobą (81 lat), pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z 84-letnim mężem Z. oraz 50-letnim synem T., który jako bezrobotny pozostaje na ich utrzymaniu. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że rodzina nie posiada żadnego majątku. Źródło dochodów jej i męża stanowi emerytura w łącznej kwocie 3.500,81 zł, obciążona zajęciami komorniczymi odpowiednio na kwotę: 198,05 zł i 677,15 zł. Ponadto wydatki rodziny związane z podstawowymi opłatami i zakupem lekarstw, gazu oraz węgla wahają się w granicach kwoty 1.290 zł – 1.480 zł. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, wynika, że skarżąca jest starszą, schorowaną osobą (81 lat), pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z 84-letnim mężem Z. oraz 50-letnim synem T., który jako bezrobotny pozostaje na utrzymaniu rodziców. Rodzina nie posiada przy tym żadnego majątku. Źródło utrzymania rodziny stanowi emerytura skarżącej i jej męża w łącznej kwocie 3.500,81 zł, obciążona zajęciami komorniczymi odpowiednio na kwotę: 198,05 zł i 677,15 zł. Z kolei wydatki rodziny związane z podstawowymi opłatami i zakupem lekarstw, gazu oraz węgla wahają się w granicach kwoty 1.290 zł – 1.480 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków wnioskodawczyni, a także kwotę wpisu od skargi, Starszy referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie w jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504). Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. mko