I SA/Kr 809/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2017r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017r. postanawia: odrzucić skargę.

K. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2017r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 września 2017r. oraz zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 12 lutego 2018r., pismem z dnia 14 lutego 2018r., wezwano ww. skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dwóch egzemplarzy odpisów skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, przesłano skarżącemu urzędowy formularz PPF, celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłki zawierające powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 27 lutego 2018r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnych potwierdzeniach odbioru, znajdujących się w aktach sprawy. Termin na dokonanie ww. czynności upływał w dniu 6 marca 2018r. Do chwili obecnej ww. braki formalne skargi w opisanym wyżej zakresie nie zostały usunięte przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej, składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jest to obligatoryjny wymóg ustawowy. W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ (art. 32 p.p.s.a.). Przy czym uprawnienia strony przysługują też uczestnikom postępowania (art. 12 i art. 33 § 1 p.p.s.a.). Niewątpliwie skarga jest pismem, której odpisy należy doręczyć również uczestnikom postępowania. Tylko zatem pismo (skarga) uzupełnione lub poprawione w terminie, wywołuje skutki od dnia jego wniesienia (art. 49 § 3 p.p.s.a.). Sankcją za nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie, w tym niezłożenie wymaganej liczby jej odpisów, jest odrzucenie skargi. Należy wskazać, że kwestią prawidłowego wykonywania wezwań o uzupełnienie braków formalnych skargi przez dołączenie określonej w nich, liczby odpisów skargi wraz z załącznikami, zajmował się już wielokrotnie Naczelny Sąd Administracyjny. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013r., sygn. akt I OPS 13/13 (LEX nr 1 404 016) wskazano, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. także np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015r., sygn. akt I OSK 3297/14, LEX nr 1 624 290). Z kolei zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji, jak to ma miejsce w przedmiotowym przypadku - w drodze skargi, obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu, stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl zatem art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W realiach niniejszej sprawy skarżący, pomimo że został prawidłowo wezwany i pouczony o skutkach niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenia odpisów skargi, nie dopełnił w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w powyższych regulacjach. Skarżący nie wypełnił również urzędowego formularza PPF o przyznanie prawa pomocy, celem jego odesłania do tut. Sądu. Stanowi to istotne braki skargi, które uniemożliwiają nadanie jej właściwego biegu. Skoro bowiem przesyłki zawierające powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 27 lutego 2018r., to siedmiodniowy termin na dokonanie ww. czynności, upłynął bezskutecznie w dniu 6 marca 2018r. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Z przepisów tych wynika bowiem, że Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.