I SA/Kr 75/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 listopada 2022 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.551.2022.6.MZA w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 200,00 zł (słownie: dwieście złotych 00/100).

Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 26 stycznia 2023 r. doradca podatkowy S.W. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 15 lutego 2023 r. Pełnomocnik strony skarżącej nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące skargą warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony określonych w art. 46 i nast. p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony (a więc i skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z treścią art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie natomiast z treścią art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na tle art. 46 § 3 p.p.s.a. nie budzi zatem wątpliwości, że załączenie dokumentu pełnomocnictwa do pisma procesowego, w sytuacji określonej w tym przepisie, stanowi warunek formalny tego pisma (por. uchwała SN z dnia 27 listopada 2003 r., sygn. akt III CZP 74/03, publ. OSNC 2005/1/6). W konsekwencji niedołączenie pełnomocnictwa, w sytuacji kiedy pismo strony wnosi pełnomocnik, stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie, w wyznaczonym terminie rodzi określone skutki prawne. Wniesiona w niniejszej sprawie w imieniu skarżącej Spółki skarga została podpisana przez doradcę podatkowego S.W. Do skargi nie dołączono jednak pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że jest on uprawniony do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie lub sądami administracyjnymi. Konieczne zatem stało się wezwanie pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do występowania w imieniu Spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 15 lutego 2023 r., a termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał w dniu 22 lutego 2023 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik strony skarżącej nie udzielił odpowiedzi na wezwanie i nie nadesłał pełnomocnictwa. Wobec powyższego, z uwagi na fakt, że w zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł - jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – jak w pkt 2 postanowienia.