I SA/Kr 628/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.Z. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi M.Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 26 kwietnia 2017r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów egzekucyjnych postanawia: wniosek oddalić.

Pismem z dnia 2 czerwca 2017r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący M.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 26 kwietnia 2017r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów egzekucyjnych. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Wniosek ten nie został uzasadniony oraz nie zawierał podstawy prawnej, w oparciu o którą skarżący go sformułował. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu skargi, sąd ten może to uczynić, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Zatem wstrzymanie przez sąd zaskarżonego aktu lub czynności zależy od oceny, czy istnieją przesłanki, uzasadniające takie rozstrzygnięcie, z tym, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Na wstępie wyjaśnić należy, że przepisy procedury sądowoadministracyjnej nie udzielają sądowi kompetencji do wstrzymania czynności egzekucyjnych, czy też samego postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego możliwie jest w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 599 ze zm.), a organem władnym do wstrzymania takiego postępowania, jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją, a więc organ wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji. Sąd administracyjny nie ma zatem kompetencji do wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013r. sygn. akt II FSK 1887/13 i z 10 grudnia 2013r. sygn. akt II FZ 1358/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2013r., sygn. akt I SA/Sz 973/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 stycznia 2013r., sygn. akt II SA/Rz 1058/12 – powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2005r., sygn. akt OZ 1592/04, niepubl.). Wskazać także należy, że nawet w przypadku sformułowania przez skarżącego wniosku, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. (czego na gruncie przedmiotowej sprawy nie uczyniono, zawnioskowano jedynie o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego bez wskazania podstawy prawnej oraz uzasadnienia) – wniosek taki nie mógłby w przedmiotowej sprawie zostać uwzględniony przez tut. Sąd. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może bowiem dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Nie kwalifikują się zatem do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu rozstrzygnięcia odmownego, ponieważ nie ma ono przedmiotu wykonania, to jest węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie dotyczy odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów egzekucyjnych. Nie nakłada więc na skarżącego obowiązków i nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Dotyczy jedynie oceny zasadności, co do kwestii wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów egzekucyjnych. Tego rodzaju postanowienie nie nakłada na skarżącego żadnych zobowiązań finansowych, które mogłyby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.