I SA/Kr 611/17

Kraków, dnia 11 lipca 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. o wznowienie postępowania sądowego wskutek naruszenia przepisów prawa postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] listopada 2017r. i 16 kwietnia 2018r. (sygn. akt I SA/Kr 611/17) postanawia: odrzucić skargę.

Pismem złożonym w dniu 11 czerwca 2018r. Z. B. wystąpił ze skargą o wznowienie postępowania sądowego wskutek naruszenia przepisów prawa postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 listopada 2017r. i 16 kwietnia 2018r.(sygn. akt I SA/Kr 611/17). W uzasadnieniu skargi o wznowienie Z. B. wskazał na art. 271 pkt 2 w związku ze 183 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, zwanej dalej "p.p.s.a.") podkreślając, iż postanowienia doręczono mu z błędnymi datami, czym pozbawiono go możności działania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu. Zgodnie z brzmieniem art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W myśl zaś art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postepowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przyjmuje się, że wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego stanowi podstawową instytucję obalania prawomocnych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych (zob. B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie..., 2007, s. 469). W ujęciu przepisów działu VII Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową. Owa wyjątkowość wyraża się w tym, że wymieniona instytucja przysługuje od ściśle określonych orzeczeń (prawomocnych, kończących postępowanie) i na ściśle określonych podstawach. Według poglądów doktryny wyjątkowość tej instytucji ma zapewnić racjonalną stabilność merytorycznego orzeczenia oraz autorytet sądu, który je wydał (K. Sobieralski, Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, Kraków 2003, s. 49–50, i podana tam literatura). Artykuł 270 p.p.s.a. przewiduje wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Ustawa terminem "orzeczenie" obejmuje wyroki i postanowienia. Oznacza to, że na podstawie art. 270 p.p.s.a. dopuszczalne jest wznowienie postępowania zakończonego zarówno prawomocnym wyrokiem, jak i postanowieniem. W przepisie chodzi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem zarówno wojewódzkiego sądu administracyjnego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 14.02.1997 r., I SA 1468/96, ONSA 1997/2, poz. 101, wyjaśnił, że do postanowienia, które ma charakter procesowy i nie kończy postępowania, nie ma zastosowania instytucja wznowienia postępowania. Z tych samych powodów NSA postanowieniem z 22.11.2005 r., I OZ 1051/05, niepubl., odrzucił skargę o wznowienie postępowania w sprawie, w której Naczelny Sąd Administracyjny wydał postanowienie oddalające zażalenie na zarządzenie sądu pierwszej instancji o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, podkreślając, że postanowienie to nie kończyło postępowania, a tylko takie orzeczenia, stosownie do art. 270 p.p.s.a., mogą być przedmiotem skargi o wznowienie postępowania. Problem dopuszczalności wzruszenia w trybie wznowienia postępowania prawomocnych postanowień niekończących postępowania sądowoadministracyjnego był także przedmiotem rozważań NSA w postanowieniu z 22.06.2006 r., I GZ 2/06, ONSA WSA 2007/2, poz. 36. W rozpoznawanej przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawie strona jako podstawę skargi o wzruszenie w trybie wznowienia postępowania prawomocnego postanowienia wskazała art. 190 ust. 4 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP, wiążąc tę podstawę z wyrokiem TK z 13.12.2005 r., SK 53/04, OTK-A 2005/11, poz. 134. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił tę skargę, gdyż uznał, że przyjęta w niej podstawa nie ma związku z orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, a zatem skarga ta "nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia" (art. 280 § 1 i art. 279 w zw. z art. 16 § 2p.p.s.a.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w przepisach art. 270–285 p.p.s.a. brakuje bezpośredniej podstawy prawnej do wzruszenia w trybie wznowienia postępowania prawomocnego postanowienia niekończącego postępowania, a tym samym brak jest także podstawy prawnej do wznowienia prawomocnie zakończonej sprawy wskutek wzruszenia wspomnianego orzeczenia (tj. postanowienia niekończącego postępowania w sprawie). Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ dotyczy wznowienia postepowania, które nie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wskazanie na "naruszenia przepisów prawa postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 listopada 2017r. i 16 kwietnia 2018r.(sygn. akt I SA/Kr 611/17)nawiązuje do postanowień, które mają charakter procesowy i nie kończą postępowania, nie ma tu więc zastosowania instytucja wznowienia postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.