I SA/Kr 540/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.Sp. z o.o. w K. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 marca 2017 r. Nr: [..] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2012 r., I, II i III kwartał 2013 r. oraz miesiące październik, listopad i grudzień 2013 r. p o s t a n a w i a zwolnić stronę skarżącą od opłaty od skargi

Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 marca 2017 roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2012 r., I, II i III kwartał 2013 r. oraz miesiące październik, listopad i grudzień 2013 r. skarżąca S. Sp. z o.o. w K., działająca przez radcę prawnego T.T., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty od przedmiotowej skargi. Z danych zawartych w formularzu "PPPr" wynika, iż Spółka prowadziła działalność handlową, a obecnie jej działalność została zawieszona. Spółka nie prowadzi działalności i nie posiada środków finansowych umożliwiających prowadzenie jakichkolwiek działań gospodarczych. Nie osiąga żadnych dochodów i nie ma środków na pokrycie kosztów jej bieżącej działalności. Stan majątkowy Spółki nie pozwala na poniesienie kosztów postępowania i uiszczenie wpisu sądowego w sprawie. Odnosząc się do wezwania o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy pełnomocnik Spółki przesłał jej sprawozdanie finansowe za rok 2016 oraz oświadczenie Prezesa Zarządu S. Sp. z o.o. z dnia 22 czerwca 2017 roku, z którego wynika, że Spółka nie prowadzi działalności, działalność jest zawieszona. Z uwagi na powyższe Spółka nie składała deklaracji podatkowych. Spółka nie zatrudnia pracowników, nie posiada środków trwałych, ani rachunków bankowych. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy podmiot ten wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W niniejszej sprawie strona skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi. Podkreślić należy, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 stycznia 2005 r. (sygn. akt FZ 478/04, niepubl.) stwierdził, iż opłaty sądowe stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienia od ponoszenia tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 ustawy zasadniczej. Dlatego też muszą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby, czy osób, na współobywateli. Z ich bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywa się koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia strony z obowiązku ich ponoszenia. Wnioskodawca musi zatem wykazać, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej reguły. W niniejszej sprawie zasadność wniosku strony skarżącej rozpatrywana była w dwóch aspektach, mianowicie z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie musi ona ponieść w niniejszym postępowaniu, a z drugiej strony biorąc pod uwagę jej możliwości finansowe. Aktualnie na podmiocie skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100.000 zł zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W ocenie orzekającego skarżąca Spółka nie posiada dostatecznych środków finansowych pozwalających na poniesienie opłaty sądowej w takiej wysokości. Jak wynika z oświadczeń zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz załączonych do wniosku dokumentów źródłowych sytuacja finansowa strony skarżącej nie jest łatwa. Spółka nie prowadzi aktualnie działalności gospodarczej i nie uzyskuje przychodów. W roku 2016 Spółka nie zatrudniała pracowników, jej przychody wyniosły 0 zł, nie osiągnęła ani zysku, ani straty. Z powszechnie dostępnych danych zamieszczonych w Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego (https://ems.ms.gov.pl/krs/) (stan na dzień 6 lipca 2017 r.) wynika, że działalność Spółki została zawieszona z dniem 1 czerwca 2015 roku i do dnia wydania niniejszego postanowienia nie została wznowiona. S. Sp. z o.o. w K.nie posiada składników majątkowych, które mogłyby zostać spieniężone. Zobowiązania strony są znaczne i tylko w niniejszej sprawie wartość przedmiotu sporu wynosi ponad 12 mln zł. Konkludując, z przedstawionych powyżej danych jednoznacznie wynika, że wysokość wpisu sądowego należnego od wniesionej skargi przekracza aktualne możliwości finansowe skarżącej Spółki. Z tych względów uwzględniono wniosek strony i orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.