I SA/Kr 464/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia Starszego Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 września 2018r. pozostawiające wniosek W. G. o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 13 lutego 2018r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia postanawia: odrzucić sprzeciw.

Zarządzeniem z dnia 14 września 2018r. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił wniosek W. G. o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 13 lutego 2018r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia. Zarządzenie to zostało doręczone w dniu 22 października 2018r. Skarżący w dniu 29 października 2018r. nadał w placówce pocztowej pismo zatytułowane: "Zażalenie" na zarządzenie z dnia 14 września 2018r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, które zostało zakwalifikowane, jako sprzeciw od ww. zarządzenia. W wykonaniu zarządzenia z dnia 13 listopada 2018r., pismem z dnia 16 listopada 2018r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, poprzez dołączenie jego kopii oraz jego podpisanie - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Ww. przesyłka, zawierająca wezwanie, została doręczona w dniu 6 grudnia 2018r. W dniu 12 grudnia 2018r. M. G. nadała w placówce pocztowej dwa pisma zatytułowane: "Zażalenie" na zarządzenie z dnia 14 września 2018r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, pod którymi podpisała się, podając, że jest żoną skarżącego. Na egzemplarzach tych brak jest jednak podpisu skarżącego, a w aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa do występowania przed tut. Sądem dla M. G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a (w tym od zarządzeń referendarza sądowego), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Stosownie zaś do treści art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności powinny zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a. tj., gdy strona nie może sama się podpisać. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 298). Na gruncie przedmiotowej sprawy, skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, poprzez dołączenie jego kopii oraz jego podpisanie - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Ww. przesyłka została skutecznie doręczona w dniu 6 grudnia 2018r. W zakreślonym przez Sąd terminie, tj. w dniu 12 grudnia 2018r. M. G. nadała w placówce pocztowej dwa pisma zatytułowane: "Zażalenie" na zarządzenie z dnia 14 września 2018r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, pod którymi podpisała się, podając, że jest żoną skarżącego. W tym miejscu zauważyć należy, że na egzemplarzach przesłanych do Sądu, brak jest jednak podpisu skarżącego, a w aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa do występowania przed tut. Sądem dla M. G., która złożyła podpis pod pismami, o których mowa powyżej. W świetle powyższych rozważań i okoliczności faktycznych sprawy, Sąd uznał, że sprzeciw W. G. na zarządzenie referendarza sądowego zawiera brak formalny, w postaci braku podpisu osoby wnoszącej sprzeciw. Brak ten, mimo doręczenia skarżącemu, wezwania go do podpisania sprzeciwu oraz pouczenia go o konsekwencjach nieuzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, nie został usunięty. W tej sytuacji stwierdzić należy, że skarżący nie dopełnił czynności, do której zobowiązał go Sąd. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, jak w sentencji.