I SA/Kr 376/18

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. K., o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...], w przedmiocie odmowy częściowego umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od lipca 2013r. do grudnia 2016r. oraz za luty 2017r. postanawia: przyznać radcy prawnemu A. K., wykonującemu zawód w ramach: "Kancelarii Radcy Prawnego MK A. K.", znajdującej się w K. przy ul. [...], wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie [...]zł ( dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), zawierające podatek od towarów i usług w wysokości [...] zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy)

W dniu 13.04.2018r. Starszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Sekretarz Rady OIRP w K., dnia 23.05.2018r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A. K.. W dniu 04.07.2018r. wpłynęło do tut. Sądu pismo pełnomocnika zatytułowane: " Pismo skarżącej – stanowisko skarżącej w sprawie ", zawierające wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały pokryte ani w całości ani w części. A. K. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego radcy prawnemu D. M. – K. W dniu 05.07.2018r. WSA w Krakowie oddalił skargę a radca prawny D. M. –. wniosła na rozprawie jak w/w piśmie. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz.1302 ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w I instancji. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. Orzekający przyznał więc pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w wysokości 240 zł, na podstawie w § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c. w zw. z § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2016 poz. 1715) Wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług, z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2017r. , poz. 1221 z p. zm.) w zw. z § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i 2, pkt 8) , ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ).