I SA/Kr 200/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 15 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za miesiące X-XII w 2016 r. oraz I-VI w 2017 r. postanawia odrzucić skargę.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. decyzją z dnia 15 grudnia 2017 r. nr [...] orzekł w przedmiocie odmowy umorzenia P. J. zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za miesiące X-XII w 2016 r. oraz I-VI w 2017 r. Decyzja ta została skutecznie doręczona P. J. dnia 15 grudnia 2017 r. P. J. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję. Skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 22 stycznia 2018 r. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej po terminie, względnie o oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do jej wniesienia. Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: P.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, czyli po upływie trzydziestu dni liczonych od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3). Jest ono równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji przywrócenia terminu z art. 86 § 1 P.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do Sądu, została skutecznie doręczona Skarżącemu w dniu 15 grudnia 2017 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 15 stycznia 2018 r. Tymczasem Skarżący wniósł skargę w dniu 22 stycznia 2018 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., nie składając przy tym wniosku o przywrócenie terminu. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.