I SA/Kr 1756/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego postanowienia.

D.P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie z dnia 3 września 2015 r., nr: [...], w którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy swoje wcześniejsze postanowienie oddalające skargę D.P. na czynności egzekucyjne w postaci zajęcia wierzytelności z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych. Skarżący jednocześnie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, w uzasadnieniu którego podniósł, że w przypadku przymusowego dochodzenia należności podatkowych zmuszony będzie zlikwidować prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą, zwolnić pracowników, a sam stanie się osobą bezrobotną. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z póżn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże, stosownie z art. 61 § 3 cyt. ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, Sąd - na wniosek skarżącego - może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przystępując do oceny wniosku, w pierwszej kolejności należy mieć na uwadze, że nie każdy akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonalności może bowiem dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.). W omawianej sprawie zaskarżone postanowienie, o którego wstrzymanie wniósł skarżący dotyczy oddalenia jego skargi na czynności egzekucyjne. W postanowieniu tym organ ocenił zatem zasadność zarzutów skarżącego pod adresem toczącego się postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to nie wykreowało natomiast samo w sobie nowego uprawnienia lub obowiązku strony. Zaskarżone w sprawie postanowienie nie jest więc aktem podlegającym wykonaniu, a zatem nie ma możliwości wstrzymania jego wykonania. Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 61 § 5 cyt. ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.