I SA/Kr 1730/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, p o s t a n a w i a : sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 1730/14 w ten sposób, że w pierwszym zdaniu na pierwszej stronie uzasadnienia w miejsce nieprawidłowego oznaczenia numeru zaskarżonego postanowienia w brzmieniu: "[...]" oraz daty wydania zaskarżonego postanowienia w brzmieniu "27 października 2014 r.", wpisać prawidłowy numer tego postanowienia w brzmieniu "[...]" oraz datę wydania "1 września 2014 r.".

Wyrokiem z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 1730/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę P.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Uzasadnienie tego wyroku sporządzono na wniosek obu stron. Pismem z dnia 17 lutego r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do Sądu o sprostowanie uzasadnienia ww. postanowienia w ten sposób, by na pierwszej stronie tego uzasadnieniu w pierwszym zdaniu wpisać prawidłowy numer zaskarżonego aktu ([...]) oraz poprawną datę jego wydania (1 września 2014 r.), w miejsce nieprawidłowych parametrów ("[...]" oraz "27 października 2014 r."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 156 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), sąd może – na posiedzeniu niejawnym – sprostować w postanowieniu lub postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Należy podnieść, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem nie ma wątpliwości, że przedmiotem skargi było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 września 2014 r. nr [...]. W ten bowiem sposób przedmiot zaskarżenia został oznaczony nie tylko w skardze, jak i w odpowiedzi na skargę, ale również w aktach postępowania podatkowego oraz w wydanym wyroku. Wpisanie zatem w uzasadnieniu wyroku innych parametrów zaskarżonego aktu, było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. Należało w związku z powyższym dokonać sprostowania uzasadnienia tego wyroku. Nie ulega ponadto wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej w sprawie omyłki nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.