I SA/Sz 851/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Elżbieta Woźniak po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej ]z dnia 9 czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy uznania za uzasadnione zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w sprawie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 851/14 oddalił skargę [...] na wyżej powołane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za uzasadnione zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym Skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika pismem z dnia [...] r. wnieśli od ww. wyroku skargę kasacyjną, w której jednocześnie zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, składając urzędowy formularz PPF. Pełnomocnik skarżących w piśmie procesowym z dnia [...] r. podtrzymał powyższy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z akt sprawy wynika, że referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2014 r. zwolnił skarżących od kosztów sądowych, zaś skarżący nie wnieśli na to postanowienie sprzeciwu, również prawo pomocy nie zostało cofnięte przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako: "p.p.s.a.") nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. W tych okolicznościach wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy. Wobec powyższego, na podstawie art. 239 pkt 4, art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.