I SA/Kr 1046/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi Ośrodka "C" Sp. z o.o. w K. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 6 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: - odrzucić skargę -

Strona skarżąca - Ośrodek "C" Sp. z o.o. w K. złożyła do tut. Sądu skargę na indywidualną interpretację Ministra Finansów działającego przez Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 czerwca 2014 r. E.W. została wezwana do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone dniu 9 czerwca 2014 r., jednakże pełnomocnictwo nie zostało przedłożone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) , skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ustawodawca w ramach objętych tymi przepisami regulacji ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymogi podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia pełnomocnictwa. Mając na względzie zakres regulacji omawianej ustawy procesowej obowiązek określony w art. 46 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odnosić należy do konieczności przedłożenia pełnomocnictwa do zastępowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II OZ 519/ 05, OSP 2006/5/63). W konsekwencji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Jeżeli tego nie uczynił, pełnomocnictwo powinien dołączyć do pierwszego pisma przez siebie wnoszonego. Należy zwrócić uwagę, iż w przypadku postępowania sądowoadministracyjnego mamy do czynienia z nową sprawą i nowym postępowaniem, po zakończeniu którego akta administracyjne są zwracane stronom. Od obowiązku określonego w art. 46 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zwalnia fakt, że pełnomocnictwo zostało złożone w postępowaniu administracyjnym. Nie można bowiem utożsamiać wskazanej w art. 37 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pierwszej czynności procesowej z czynnością dokonaną przed organami administracji. Oba powyższe podpisy odnoszą się do postępowania przed sądami administracyjnymi i oba dotyczą akt sądowych konkretnej sprawy. Gdyby bowiem intencją ustawodawcy było zwolnienie pełnomocnika skarżących z przedkładania pełnomocnictwa w sytuacji, gdy znajduje się ono w aktach administracyjnych, to wówczas taka regulacja nie zostałaby niewątpliwie zawarta w ustawie Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. A zatem mimo, że w niniejszej sprawie w aktach administracyjnych widnieje pełnomocnictwo uprawiające E.W. do reprezentowania spółki przed sądami administracyjnymi, to jednak nie przedłożenie pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym musi skutkować odrzuceniem skargi. Stanowisko orzekającego Sądu znajduje oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych min. w wyroku NSA z dnia 22.05.2014 r., sygn. akt I FSK 490/14, w wyroku NSA z dnia 11.02.2014 r., sygn. akt II FSK 3769/13, czy też w wyroku z dnia 19.11.2013 r., sygn. akt II GZ 654/13. Z tego też względu Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, art. 47 § 1, art. 46 § 3 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.