I SA/Ke 9/14

Dnia 11 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. C. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych p o s t a n a w i a: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata M.C. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem 60/100 złotych), w tym 27,60 zł (dwadzieścia siedem 60/100 złotych) podatku VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę K. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych. W dniu 30 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącej (adwokat M. C.) ustanowiony z urzędu na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 17 kwietnia 2014 r. Opinia zawierała wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu i oświadczenie, że wynagrodzenie to nie zostało uiszczone w żadnej części. Nadto, pismem z dnia 1 lipca 2014 r. adwokat poinformował Sąd, że przedstawił skarżącej opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, na dowód czego przedłożył kserokopię potwierdzenia nadania K. M. przesyłki poleconej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) adwokat wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461) - dalej określanego jako "rozporządzenie", koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji wynagrodzenie może być przyznane adwokatowi m.in. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka minimalna wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosiła 240 zł, gdyż sprawa ta dotyczyła umorzenia należności składkowych i mieściła się w dyspozycji § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Nie była to bowiem sprawa, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia) ani sprawa ze skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządził, przesłał skarżącej oraz przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 17 kwietnia 2014 r. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 20 rozporządzenia, w opinii zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu wraz z oświadczeniem, że nie zostało ono uiszczone w żadnej części. Wobec tego Sąd, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, przyznał adwokatowi wynagrodzenie w wysokości 120 zł, gdyż sprawę w drugiej instancji prowadził ten sam adwokat, co w postępowaniu pierwszoinstancyjnym (240 zł x 50 %). Sąd podwyższył tę kwotę o wartość podatku od towarów i usług (27,60 zł = 120 zł x 23%). Zgodnie bowiem z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec powyższego, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.