I SA/Ke 349/17

Dnia 26 kwietnia 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego na rok 2017 postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata K. K.-W. kwotę 56,58 (pięćdziesiąt sześć 58/100) złotych, w tym 10,58 (dziesięć 58/100) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 8 marca 2018 r. oddalił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.z [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego na rok 2017. Pełnomocnik strony skarżącej ustanowiona w ramach prawa pomocy postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 18 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Ke 349/17 - adwokat K. K.-W. złożyła pismem z 3 kwietnia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię w przedmiocie braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Jednocześnie pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, iż wynagrodzenie nie zostało w żadnej części uiszczone. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 poz. 1714) powoływane dalej jako rozporządzenie. W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Niniejsza sprawa dotyczy łącznego zobowiązania podatkowego na rok 2017, a wartość przedmiotu sporu stanowi kwotę 46 zł, zatem stawka w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczana jest na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2 lit. "b" w zw. z § 8 pkt 1 oraz z uwzględnieniem § 4 ust. 1 rozporządzenia. Pełnomocnik ustanowiona z urzędu przystąpiła do sprawy na etapie postępowania w pierwszej instancji, sporządziła i przedłożyła Sądowi opinię w przedmiocie braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 3 rozporządzenia, w opinii zawarła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, iż wynagrodzenie nie zostało w żadnej części uiszczone. Kwota wynagrodzenia określona na podstawie wyżej cytowanych § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 8 pkt 1 oraz z uwzględnieniem § 4 ust. 1 rozporządzenia wyniosła 46 zł. Wynagrodzenie to po podwyższeniu o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 10,58 zł, należało ustalić na kwotę 56,58 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.