I SA/Ke 299/18

Dnia 10 września 2018 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi K.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a I. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych; II. ustanowić dla strony skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K..

W sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego K.S.złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. W złożonym wniosku skarżący oświadczył, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym i nie posiada majątku. Skarżący wskazał, że utrzymuje się z zasiłku z MOPS w kwocie 604 zł. Jako zobowiązania i stałe wydatki wskazał koszty utrzymania do 1000 zł – woda 300 zł, prąd 150 zł, gaz 100 zł, żywność – 300 zł, środki czystości 70 zł, media 50 zł. Do wniosku skarżący dołączył kopię orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej ustawą "p.p.s.a" przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń. Uwzględniając sytuację finansową przedstawioną przez skarżącego w złożonym wniosku, uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.