I SA/Ke 24/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Stępniak po rozpoznaniu 28 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 22 listopada 2023 r. nr 2601-IOA.4322.6.2023 w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę.

Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. Zgodnie z art. 34 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2023.1634 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", strona może działać przed sądem przez pełnomocników. Pełnomocnik obowiązany jest jednak przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 p.p.s.a.). Braki formalne skargi skutkują, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o ich uzupełnienie. W przypadku jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo, doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej - art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Z. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 22 listopada 2023 r. w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz kwoty podatku od towarów i usług. Skargę została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu odwoławczego i podpisana przez pełnomocnika doradcę podatkowego T.K.. Skarżący nie przedłożył pełnomocnictwa i nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z powyższym 17 stycznia 2024 r. skierowano do pełnomocnika pismo o przesłanie pełnomocnictwa i podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to przesłano na adres elektroniczny, z którego pełnomocnik nadał skargę do organu odwoławczego. Pierwsze zawiadomienie nastąpiło 17 stycznia 2024 r., natomiast drugie – 25 stycznia 2024 r. (v. Urzędowe Poświadczenie Doręczenia, k. 21 akt sądowych). Pełnomocnik skarżącego nie odebrał jednak elektronicznego wezwania sądu. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 74a § 8 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Zatem zgodnie z treścią tego przepisu, doręczenie skarżącemu wezwań należy uznać za dokonane 1 lutego 2024 r. W tych okolicznościach siedmiodniowy termin do wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 14 lutego 2024 r. Pełnomocnik skarżącego w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi. Powyższe braki uniemożliwiły nadanie skardze dalszego biegu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.