I SA/Ke 23/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Andrzej Mącznik po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 22 listopada 2023 r. nr 2601-IOA.4322.5.2023 w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.

W niniejszej sprawie reprezentowany przez pełnomocnika doradcę podatkowego T. K.Z. J. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 22 listopada 2023 r. nr 2601-IOA.4322.5.2023 w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz kwoty podatku od towarów i usług. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 16 stycznia 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W wezwaniu pouczono pełnomocnika skarżącego, że nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka z ww. wezwaniem została przesłana 18 stycznia 2024 r. na adres elektroniczny pełnomocnika skarżącego. Powtórne przesłanie tej przesyłki nastąpiło na ten sam adres elektroniczny pełnomocnika skarżącego 26 stycznia 2024 r. W związku z nieodebraniem przesyłki, została ona uznana za doręczoną 2 lutego 2024 r. W zakreślonym terminie, tj. do 9 lutego 2024 r., pełnomocnik skarżącego nie usunął braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że nadanie biegu złożonej skardze poprzedza badanie, czy została ona wniesiona z zachowaniem wymogów formalnych. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać dane, o których mowa w pkt 1-3 tego przepisu. Z kolei zgodnie z regulacją art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Przy czym w myśl art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W myśl art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Niedochowanie wskazanych wymogów stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.) pod rygorem odrzucenia skargi. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takich braków obliguje sąd do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie pomimo, iż we wniesionej skardze wskazano, że skarżący jest reprezentowany przez pełnomocnika i skarga została przez niego podpisana, nie załączono do skargi wskazującego ten fakt dokumentu pełnomocnictwa. W konsekwencji, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 16 stycznia 2024 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwano także pełnomocnika skarżącego do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Pouczono przy tym, że nieusunięcie braków formalnych skargi w ww. terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie uznano za doręczone 2 lutego 2024 r. Tym samym siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych wezwaniem obowiązków upłynął z dniem 9 lutego 2024 r. Pełnomocnik skarżącego nie usunął wskazanych braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.