I SA/Ke 132/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2023 r. [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

S. D. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 23 stycznia 2023 r. [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że 27 lutego 2023 r. wpłynął wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji, 14 marca 2023 r. wpłynęła skarga od tej decyzji, natomiast 23 marca 2023 r. wpłynął wniosek o cofnięciu skargi z 21 lutego 2023 r. Wraz z odpowiedzią na skargę organ przekazał pismo z 20 marca 2023 r., z którego wynika, że pełnomocnik skarżącego, w związku z uzyskaniem informacji, że nie jest możliwe jednoczesne rozpatrywanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargi na decyzję ZUS, cofa skargę na decyzję ZUS i podtrzymuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej "p.p.s.a", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd nie stwierdził zaistnienia określonych w art. 60 zd. p.p.s.a. przesłanek pozwalających uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Postępowanie w sprawie podlegało więc umorzeniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.