I SA/Ke 117/09

Dnia 6 maja 2009 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych, częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. P. i M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...].. znak: SKO [...]. w przedmiocie ustalenia kwoty rocznego limitu zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej p o s t a n a w i a 1. zwolnić J.P. od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla J.P. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K.; 3. oddalić wniosek J. P. o ustanowienie adwokata.

W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 1 kwietnia 2009r. w wysokości 500zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...].. znak: [...].w przedmiocie ustalenia kwoty rocznego limitu zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej J. P. złożyła w dniu 15 kwietnia 2009r. wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżąca nie dopełniła tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 16 kwietnia 2009r. Sąd przesłał skarżącej urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie złożyła wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych, o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego i ustanowienie adwokata. We wniosku skarżąca oświadcza, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synem. W skład majątku skarżącej i syna wchodzi dom wielkości 120m² oraz nieruchomość rolna wielkości 6,93ha wraz z zabudowaniami gospodarczymi. Skarżąca jest osobą w wieku 78 lat, otrzymuje z KRUS świadczenie wypłacane raz na kwartał w wysokości 380zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 150zł miesięcznie. Syn skarżącej uzyskuje dochód z gospodarstwa rolnego. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Mając na względzie przedstawione przez J. P.w złożonym wniosku okoliczności, przede wszystkim wysokość uzyskiwanych dochodów oraz wiek skarżącej należy stwierdzić, że wykazała należycie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ponadto powyższe okoliczności uzasadniają także przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Niemniej żądanie ustanowienia dwóch pełnomocników z urzędu, zarówno adwokata, jak i radcy prawnego, nie zasługiwało na uwzględnienie. Dla zapewnienia skarżącej należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika. Tym bardziej, że niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego (art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1, § 3 cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.