I SA/Go 388/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.S. oraz A.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. [...] w przedmiocie określenia zobowiązania spadkobiercy w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu zamiany lokalu mieszkalnego i orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności spadkobierców z ww. zobowiązanie postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

W dniu 9 października 2017 r. A.S. złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.S. oraz A.S. na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że mieszka z matką i wraz z nią osiąga łączny dochód w wysokości 3400 zł netto. Skarżąca nie przedstawiła swoich zobowiązań i stałych wydatków. Wobec uznania, że treść oświadczenia o majątku i dochodach nie jest wystarczająca do ustalenia sytuacji majątkowej skarżącej, wezwano ją do przedstawienia dodatkowych dokumentów i informacji potwierdzających jego sytuację materialną (m.in. o to czy jest zamężna oraz jakie wydatki ponosi na utrzymanie). Mimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca nie złożyła dokumentów i oświadczeń określonych w wezwaniu. Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona skarżąca musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Na chwilę obecną, jedyną opłatą niezbędną dla dalszego prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego jest wpis od skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie wysokość wpisu od skargi kasacyjnej wynosi 760 zł, zgodnie z § 3 w zw. z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze. zm.), a kwota ta obciąża solidarnie obie skarżące. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, że przepis ten nakłada na ubiegającego się o prawo pomocy obowiązek wykazania, że spełnia on przesłanki jej udzielenia. Odnosząc treść tego przepisu do wskazanej przez skarżącą w formularzu PPF sytuacji majątkowej i rodzinnej oraz wysokości niezbędnych na chwilę obecną kosztów postępowania, stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, że spełnia przesłankę wskazaną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Wskazany dochód skarżącej jest wystarczający do uiszczenia wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.