I SA/Go 364/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 31 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2015 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

W dniu 11 października 2017 r. skarżąca, K.Z., złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i swojej rodziny. Prowadzi gospodarstwo domowe z niepełnoletnią córką i mężem. Zarówno mąż jak i córka są osobami niepełnosprawnymi. Skarżąca nie pracuje z uwagi na konieczność sprawowania opieki. Zgodnie z oświadczeniem o majątku i dochodach, wnioskodawczyni nie posiada nieruchomości, oszczędności, ani żadnych przedmiotów wartościowych poza samochodem osobowym. Jedynymi dochodami jej rodziny są zarobki i renta męża skarżącej w łącznej wysokości 2.800 zł. Z kolei stałe wydatki, takie jak czynsz, prąd, gaz, telefony, utrzymanie auta, leki i wyżywienie wynoszą 2680 zł. Wobec uznania, że treść oświadczenia o majątku i dochodach nie jest wystarczająca do ustalenia sytuacji majątkowej skarżącej, wezwano ją do przedstawienia dodatkowych dokumentów i informacji potwierdzających jej sytuację materialną (m.in. wyciągi z rachunków bankowych skarżącej i jej męża, odpisów deklaracji podatkowych, zaświadczenia o zarobkach i rencie męża skarżącej, podania marki i rocznika posiadanego samochodu osobowego). Mimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca nie złożyła dokumentów i oświadczeń określonych w wezwaniu. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnosząc treść tego przepisu do wskazanej przez skarżącą w formularzu PPF sytuacji majątkowej i rodzinnej oraz wysokości niezbędnych na chwilę obecną kosztów postępowania, stwierdzić należy, że skarżąca nie spełniła przesłanki wskazanej w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Łączny bowiem dochód rodziny skarżącej wynosi 2.800 zł, a koszty utrzymania wraz ze zobowiązaniami 2.680 zł. Oznacza to, że, skarżąca jest w stanie uiścić zarówno wpis od zażalenia jak i ewentualnej skargi. Oba wynoszą bowiem po 100 zł. Od wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego w dniu 31 lipca 2017r. minęły 3 miesiące, zatem nadwyżka dochodów rodziny skarżącej nad jej wydatkami powinna umożliwić zebranie niezbędnej kwoty. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.