I SA/Go 235/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 17 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Go 235/14 o rozstrzygnięcie w sprawie kosztów postępowania w sprawie ze skargi A.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia oddalić wniosek.

Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi A.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania. Wskazał, że skoro Dyrektor Izby Skarbowej podjął zawieszone postępowanie wznowieniowe, skarżąca uzyskała, choć w sposób zastępczy, oczekiwany przez siebie cel. W rezultacie uznał postępowanie sądowoadministracyjne za bezprzedmiotowe, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zw. dalej "P.p.s.a." i je umorzył. Pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia [...] czerwca 2014r. wniósł o uzupełnienie powyższego orzeczenia o rozstrzygnięcie w sprawie kosztów postępowania, zgodnie z wnioskiem zawartym w skardze. Podniósł, że zarówno na dzień występowania ze skargą, jak i obecnie, postępowanie nie jest bezprzedmiotowe, bowiem w obrocie prawnym w dalszym ciągu funkcjonuje wadliwe postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania podatkowego. Postanowienie o umorzeniu postępowania wraz z uzasadnieniem zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 14 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do kosztów, Sąd może rozpoznana posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 P.p.s.a.). Ww. przepis na mocy art. 166 P.p.s.a., ma odpowiednie zastosowanie do postanowień, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 163 § 1 i 3 P.p.s.a. postanowienia ogłoszone na rozprawie (gdy podlegają one zaskarżeniu) Sąd uzasadnia w terminie siedmiu dni od dnia ich wydania i z urzędu doręcza stronom. W świetle powyższych przepisów wynika bezsprzecznie, że 14 -dniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia rozpoczyna swój bieg od dnia jego doręczenia stronie z uzasadnieniem z urzędu. Z uchybieniem tego terminu będziemy zaś mieli do czynienia nie tylko, gdy strona go przekroczy, ale i wtedy gdy złoży go przedwcześnie tj. wystąpi z wnioskiem o uzupełnienie orzeczenia, które nie zostało jeszcze doręczone. W sprawie postanowienie o umorzeniu postępowania zostało wydane po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2014 r. i doręczone skarżącej wraz z uzasadnieniem 14 lipca 2014 r. Skarżąca wniosek o uzupełnienie postanowienia w zakresie kosztów złożyła już 27 czerwca 2014 r. Z powyższego wynika zatem, że wniosek został złożony przedwcześnie. Nie może bowiem odnieść skutku wniosek o uzupełnienie postanowienia, złożony jeszcze przez doręczeniem go stronie, a więc w czasie, kiedy nie mógł rozpocząć swojego biegu termin do uzupełnienie orzeczenia. Natomiast okoliczność, że strona dowiedziała się w inny sposób o treści postanowienia, nie wpływa na początek biegu terminu do wystąpienia z żądaniem uzupełnia orzeczenia, który biegnie od daty jego doręczenia z urzędu przez Sąd (por. postanowienie NSA z 16 września 2008 r. sygn. akt II OZ 917/08). Tym samym wniosek strony należy uznać za przedwczesny i nie wywołujący skutków prawnych. Przedwczesne złożenie wniosku o uzupełnienie postanowienia nie stanowi podstawy do jego odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. Wniosek taki podlegałby odrzuceniu gdyby złożony został po terminie do jego wniesienia (a nie przed terminem). Na marginesie, odnosząc się również do samego wniosku, Sąd zwraca uwagę, że nie mógłby on zostać uwzględniony, z uwagi na brak do tego podstawy prawnej. Nie zaistniała bowiem żadna z sytuacji, która pozwalałyby zasadzić na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 (uwzględnienie skargi w całości przez organ), natomiast art. 203 i 204 P.p.s.a. dotyczy zwrotu kosztów wywołanych wniesieniem skargi kasacyjnej. Z kolei w myśl art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. W sprawie żadna z ww. sytuacji nie miała miejsca. Sąd, co prawda postanowieniem z 17 czerwca 2014 umorzył postępowanie, jednak umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego nie było związane z zastosowaniem art. 54 § 3 P.p.s.a. tzw. "autokontroli" przez organ podatkowy, co uzasadniłoby możliwość zasądzenia na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, lecz z powodu niewymienionego w art. 209 P.p.s.a. przypadku bezprzedmiotowości postępowania "z innych przyczyn" (art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Nie miała również miejsca sytuacja z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a, w której Sąd zobowiązany byłby do zwrotu uiszczonego wpisu. W tych okolicznościach Sąd, działając na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 P.p.s.a., oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia.