I SA/Go 195/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2017 r. wniosku adwokata K.K. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi K.K., tytułem pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 123 (sto dwadzieścia trzy) złote obejmującą należny podatek od towarów i usług.

Postanowieniem z dnia 23 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Go 195/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata K.K.. Wyrokiem z dnia 13 września 2017 r. sygn. akt I SA/Go 195/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę R.S. oraz przyznał adwokatowi K.K. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 123 zł obejmującą należy podatek od towarów i usług. Na skutek złożonego przez pełnomocnika skarżącego wniosku odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 października 2017 r. (z.p.o. – k. 52 akt sądowych) W dniu 13 października 2017 r. pełnomocnik skarżącego przedłożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 13 września 2017 r. wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazując, iż koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Po myśli § 2 tego przepisu w uzasadnionych przypadkach, sąd może obniżyć wynagrodzenie, o którym mowa w § 1. Zaznaczyć należy, że kwestia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata K.K. w postępowaniu sądowym pierwszej instancji została już rozstrzygnięta w wyroku z dnia 13 września 2017 r. Zaś przedmiotem niniejszego postępowania są koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącemu przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. 2016 r. poz. 1714). Wynikającą z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia kwotę, stanowiącą koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej Sąd, na podstawie art. 250 § 2 P.p.s.a, obniżył do kwoty 100 zł. Obniżając wysokość wynagrodzenia pełnomocnika Sąd miał na uwadze, że przed tutejszym Sądem toczy się wiele tożsamych rodzajowo spraw zainicjowanych skargami R.S., w których pełnomocnikiem z urzędu wyznaczono adwokata K.K.. W dużej ilości tych spraw adwokat K.K. składał już opinie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, które są jednakowej treści. W ocenie Sądu nakład pracy pełnomocnika przy sporządzaniu opinii w niniejszej sprawie był niski w stosunku do wysokości stawki wynagrodzenia przewidzianej za tą czynność w ww. rozporządzeniu, co uzasadnia obniżenie kosztów zastępstwa procesowego. Przyznaną kwotę, stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, podwyższono o stawkę podatku od towarów i usług.