I SA/Go 179/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi T.C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na dodatkowy opis i oszacowanie wartości nieruchomości postanawia: 1. Odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. 2. Zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Skarżący T.C. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] lutego 2022 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów na dodatkowy opis i szacowanie wartości nieruchomości. Zarządzenie z 2 maja 2022 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych. Odpis zarządzenia doręczono stronie 20 maja 2022 r. (k.17 akt sąd.). Skarżący nie uiścił wpisu, wobec czego postanowieniem z 14 czerwca 2022 r. odrzucono jego skargę. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu 20 czerwca 2022 r. W piśmie z [...] czerwca 2022 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Podał, że w terminie kiedy wezwano go do uiszczenia wpisu, przebywał na leczeniu szpitalnym od [...].04.2022 r. do [...].05.2022 r., a następnie na zwolnieniu lekarskim. Nie miał zatem w tym czasie możliwości odbioru korespondencji i nie wiedział o spoczywającym na nim obowiązku uiszczenia wpisu do momentu przesłania skarżonego postanowienia. W załączeniu przedłożył karty informacyjne leczenia szpitalnego oraz zaświadczenia potwierdzające okres niezdolności do pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Zgodnie z regułą zawartą w art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 poz. 329 ze zm. – dalej cyt. jako P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do postanowień art. 86 § 1 P.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Instytucja ta ma jednak charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona zgodnie z treścią art. 87 § 2 ww. ustawy w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest bowiem od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. Można o nim mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z 2.10.2002 r., V SA 793/03). Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Strona musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. To z treści przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a. wynika ciążący na wnioskodawcy obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy wyłącznie do sądu, który powinien uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy. W niniejszej sprawie, skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Argumentując brak winy w niedochowaniu terminu podał, że od [...] maja 2021 r. przebywa na zwolnieniu lekarskim, a w dniach [...] kwietnia 2022 r. – [...] maja 2022 r. był hospitalizowany. Odnosząc się do argumentacji strony, Sąd dostrzega, że skarżący boryka się wieloma problemami zdrowotnymi. Przedłożona dokumentacja medyczna to potwierdza. Trzeba jednak zauważyć, że choroba nie stanowi samodzielnej przesłanki przywrócenia terminu, w tym sensie, że musi ona stanowić przeszkodę w podjęciu czynności procesowej, której przy dołożeniu należytej staranności nie dało się usunąć (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 643/11 i z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 858/11). Konieczne jest zatem uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania. Także fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim, nawet długotrwale, sam z siebie nie uzasadnia przywrócenia terminu. Ugruntowany jest wszak pogląd, że samo zwolnienie od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu. Choroba usprawiedliwia opóźnienie jedynie wówczas gdy nastąpiła nagle i wymaga leżenia w łóżku i brak jest możliwości wyręczenia się osobą trzecią. Samo zwolnienie lekarskie nie jest równoznaczne z niemożnością dokonania czynności procesowej (vide: 26.02.2016 r. , sygn. akt I OZ 118/16). W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że pomimo przebywania wnioskodawcy na długotrwałym zwolnieniu lekarskim (od maja 2021 r.), nie stanowiło to przeszkody to w zainicjowaniu przez niego sprawy sądowej poprzez wniesienie skargi do sądu w dniu 28 marca 2022 r. Hospitalizacja w dniach [...] kwietnia – [...] maja 2022 r. także - w ocenie Sądu - nie mogła stanowić przeszkody w terminowym dokonaniu czynności. Trzeba bowiem zauważyć, że skarżący osobiście odebrał wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 20 maja 2022 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, a więc już po okresie hospitalizacji, zaś termin do dokonania czynności procesowej upływał 27 maja 2022 r. Co więcej, choć wnioskodawca podnosi, że w tym okresie przebywał na zwolnieniu lekarskim, to nie ulega wątpliwości, że nie przeszkodziło mu to w osobistym odbiorze przesyłki w placówce pocztowej w dniu 20 maja 2022 r. Nie uprawdopodobnił natomiast w żaden sposób, że do momentu upływu terminu do uiszczenia wpisu tj. do dnia 27 maja 2022 r., jego stan zdrowia nagle uległ pogorszeniu, co uniemożliwiło by mu uiścić wpis, tym bardziej, że jest to czynność, której obecnie można dokonać również bez opuszczenia miejsca zamieszkania, czy też wyręczając się inną osobą zlecając jej dokonanie przelewu. Należy w końcu zauważyć, że także w okresie zwolnienia lekarskiego, złożono w dniu 24 czerwca 2022 r. za pośrednictwem operatora pocztowego wniosek o przywrócenie terminu, co po raz kolejny potwierdza, że w przypadku wnioskodawcy, przebywanie na zwolnieniu lekarskim, nie mogło stanowić przeszkody w dokonaniu czynności. Jeszcze raz należy podkreślić, że samo legitymowanie się zwolnieniem lekarskim nie jest równoznaczne z niemożnością dokonania czynności procesowej. Z powyższego wynika więc, że przebywanie na zwolnieniu lekarskim – do czego wnioskodawca się odwołuje – w niniejszej sprawie nie stanowiło przeszkody w wykonaniu zobowiązania Sądu, którego termin upłynął 27 maja 2022 r. Skarżący mija się też z prawdą twierdząc, że nie miał możliwości odbioru jakiejkolwiek korespondencji. Bo choć z oczywistych przyczyn, nie mógł podejmować przesyłek w czasie hospitalizacji, to już po tym okresie, co potwierdzają akta sprawa, osobiście podejmował korespondencję np. w dniu 20 maja 2022 r. odpis zarządzenia do uiszczenia wpisu. Wiedział zatem też – wbrew temu co twierdzi – o spoczywającym na nim obowiązku uiszczenia wpisu. Z tych wszystkich powodów, Sąd działając na postawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.