I SA/Go 120/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lipca 2020 r. zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 kwietnia 2020 r. sygn. akt I SA/Go 120/20 w sprawie ze skargi M.A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy wglądu w dokumenty wyłączone z akt postępowań postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2020 r. sygn. akt I SA/Go 120/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." odrzucił skargę M.A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wglądu w dokumenty wyłączone z akt postępowań oraz zwrócił skarżącemu kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi (art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Na powyższe postanowienie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika – W.A. (ojca), wniósł zażalenie. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 maja 2020 r., w dniu 12 maja 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych ww. zażalenia przez złożenie pełnomocnictwa do złożenia zażalenia lub występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (oryginału ewentualnie prawidłowo uwierzytelnionej kopii tego dokumentu) oraz złożenie odpisu zażalenia celem doręczenia stronie przeciwnej, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.). Jednocześnie pouczono o treści art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 i ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) – powoływanej dalej jako "ustawa z 2 marca 2020 r." Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 maja 2020 r. (z.p.o. k- 46 akt sądowych). Z uwagi na wejście w życie w dniu 16 maja 2020 r. art. 46 pkt 20 i art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020r. poz. 875), zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 maja 2020r. poinformowano pełnomocnika skarżącego m.in., że 7 dniowy termin, o którym mowa w wezwaniu z dnia 12 maja 2020 r. do usunięcia braków formalnych zażalenia rozpoczynaja bieg od dnia 24 maja 2020 r. Powyższe pismo informacyjne doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 maja 2020 r. (z.p.o. k. 49 akt sądowych). W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego przedłożył odpis zażalenia jednakże nie przedłożył stosownego pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Natomiast stosownie do treści art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Jednym z wymogów zażalenia jest zatem także obowiązek określony w art. 46 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w terminie podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie od momentu wniesienia skargi wszystkie pisma w imieniu skarżącego podpisuje jako jego pełnomocnik ojciec skarżącego – W.A. W toku postępowania sądowoadministracyjnego ww. pełnomocnik wielokrotnie wzywany był do przedłożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jednakże dokumentu spełniającego ww. wymogi nie złożył. Także zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] kwietnia 2020 r. w imieniu skarżącego złożył W.A. Do zażalenia tego załączył kserokopię pełnomocnictwa udzielonego przez syna, które nie obejmowało reprezentacji go przed sądami administracyjnymi. W treści ww. zażalenia pełnomocnik skarżącego wskazał na ograniczony kontakt z mocodawcą. Jednocześnie zaznaczył, że jeśli przedłożone pełnomocnictwo nie jest wystarczające do występowania przez niego w przedmiotowej sprawie, to wnosi o umożliwienie uzupełnienia braku po zakończeniu stanu epidemii. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 maja 2020 r., w dniu 12 maja 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych ww. zażalenia przez złożenie pełnomocnictwa do złożenia zażalenia lub występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (oryginału ewentualnie prawidłowo uwierzytelnionej kopii tego dokumentu) oraz złożenie odpisu zażalenia celem doręczenia stronie przeciwnej, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Mając na uwadze, że wezwanie to wystosowano do pełnomocnika skarżącego w czasie obowiązywania stanu epidemii pouczono go jednocześnie o treści art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 i ust. 7 ustawy z 2 marca 2020 r. Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 maja 2020 r. W dniu 16 maja 2020 r. weszła w życie ustawa z dnia 14 maja 2020r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875). W art. 46 pkt 20 tej ustawy uchylono art. 15 zzs ustawy z 2 marca 2020 r. Zaś w art. 68 ust. 6 wskazano, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15 zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15 zzs tej ustawy rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. W konsekwencji w piśmie z dnia 20 maja 2020 r. poinformowano pełnomocnika skarżącego, że 7 dniowy termin, o którym mowa w wezwaniu z dnia 12 maja 2020 r. rozpoczyna bieg od dnia 24 maja 2020 r. Tym samym siedmiodniowy termin do usunięcia wskazanych braków formalnych zażalenia upłynął stronie z dniem 1 czerwca 2020 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego przedłożył odpis zażalenia jednakże nie przedłożył stosownego pełnomocnictwa. Odnosząc się do uwypuklonych w przedmiotowym zażaleniu trudności w kontakcie ze skarżącym z uwagi na jego pobyt w areszcie zaznaczyć ponownie należy, że w niniejszym postępowaniu pełnomocnik skarżącego wielokrotnie wzywany był do przedłożenia pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Nadto niniejsza sprawa jest jedną z wielu spraw zainicjowanych przez skarżącego przed tutejszym Sądem. W części z nich w imieniu skarżącego także działał jego ojciec. Skarżący jak i jego pełnomocnik mają zatem świadomość jakie wymogi winno spełniać pełnomocnictwo oraz, że takowe należy w sprawie złożyć. Sąd zdaje sobie sprawę, że w dobie epidemii i panujących w związku z tym obostrzeń kontakt z osadzonym w areszcie jest utrudniony, jednakże nie jest on niemożliwy. Mając zatem świadomość, wynikającą z wielokrotnych wezwań tutejszego Sądu i zawartych w nich pouczeń o obowiązku złożenia stosownego pełnomocnictwa, pełnomocnik skarżącego dbając należcie o interes swojego mocodawcy, winien podjąć odpowiednio wcześniej czynności umożliwiające kontakt z mocodawcą i uzyskanie takiego pełnomocnictwa jeżeli nie jest z jakichś względów w jego posiadaniu. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.