I SA/Go 12/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Asesor WSA Damian Bronowicki Protokolant Starszy sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2020 r. sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Rejonowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 rok postanawia: na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2019 r. poz. 2325) zawiesić postępowanie w sprawie.

Prokurator Rejonowy w [...] wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] lipca 2019 r., nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wskazaną decyzją, uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta [...] z [...] listopada 2018 r., nr [...] określającą Agencji Mienia Wojskowego wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2013 oraz umorzyło postępowanie w sprawie. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał na treść art. 70 § 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) zgodnie, z którym zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. W ocenie organu w sprawie nie doszło do skutecznego zastosowani środka egzekucyjnego, nie został zatem skutecznie przerwany bieg przedawnienia, a co za tym idzie zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu. Prokurator Rejonowy w wywiedzionej skardze podniósł zarzut naruszenia art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji jego niezastosowanie w związku z błędnym uzasadnieniem, iż pomimo faktycznego i skutecznego zastosowania środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wierzytelności na rachunku bankowym w postaci raty podatku od nieruchomości za 2013 r., o którym podatnik został powiadomiony przed dniem 31 grudnia 2018 r., zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2018 r. uległo przedawnieniu z końcem 2018 r. Podczas rozprawy w dniu 4 marca 2020 r. Przewodniczący poinformował strony, że Prokurator Rejonowy wniósł również skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] lipca 2019 r., nr [...] uchylające w całości postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...]r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej Burmistrza Miasta z [...] listopada 2018 r. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2013 r., umarzając jednocześnie to postępowanie. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą I SA/Go 102/20 i nie wyznaczono jeszcze terminu rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), zwaną dalej P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, Przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W ocenie Sądu wskazany przepis znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie. Powodem uchylenia przez SKO decyzji Burmistrza Miasta z [...] listopada 2018 r., nr [...], określającej Agencji Mienia Wojskowego wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2013 oraz umorzenia postępowanie w sprawie, było stwierdzenie, że w sprawie nie doszło do skutecznego zastosowani środka egzekucyjnego, nie został zatem skutecznie przerwany bieg przedawnienia, a co za tym idzie zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu. Tym samym aby Sąd mógł dokonać oceny prawidłowości wskazanej decyzji SKO niezbędne jest wcześniejsze rozpoznanie sprawy o sygn. I SA/Go 102/20. Od rozstrzygnięcia tej bowiem sprawy zależy ocena, czy w sprawie doszło do skutecznego przerwania biegu przedawnienia, czy też. Przypomnieć w tym miejscu należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 28 kwietnia 2014 roku, sygn. akt I FPS 8/13, stwierdził, iż uchylenie postanowienia o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności i w konsekwencji umorzenie na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i art. 60 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) postępowania egzekucyjnego, powoduje unicestwienie materialnoprawnych skutków zastosowania środka egzekucyjnego, w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej. Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.