I SA/Gl 710/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska, , , po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firmy Handlowo-Usługowej A S. S. sp. j. w likwidacji w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2015 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej również: "organ"), po rozpoznaniu odwołania Firmy Handlowo-Usługowej A T. S., S. S.sp. j. w R., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. (dalej również: "organ pierwszej instancji") z dnia [...] r. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2015 r. w kwocie [...]zł. Pismem z dnia 6 kwietnia 2016 r. Firma Handlowo-Usługowa A S. S. sp. j. w likwidacji w R. (dalej: "skarżąca") złożyła skargę na ww. decyzję organu, w której zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 15 września 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy, a następnie Sąd rozpoznając sprzeciw, postanowieniem z dnia 2 listopada 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 listopada 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.024,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismami z dnia 8 grudnia 2016 r. skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 listopada 2016 r. oraz wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2016 r. tut. Sąd odrzucił ww. zażalenie. Zarządzeniem z dnia 15 lutego 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a następnie Sąd postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r. odrzucił sprzeciw na ww. zarządzenie. W dalszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 czerwca 2017 r. oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie tut. Sądu z dnia 27 marca 2017 r. W związku z tym, na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 lipca 2017 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 listopada 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.024,00 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona zawierająca odpis ww. wezwania, została doręczona skarżącej w dniu 19 lipca 2017 r. W piśmie z dnia 20 lipca 2017 r. skarżąca wniosła o zwolnienie od wpisu. Do chwili obecnej wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 26 lipca 2017 r. Podkreślenia przy tym wymaga, że bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie mógł zostać przerwany przez ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu z dnia 26 stycznia 2017 r. w sprawie o sygn. akt I GZ 1/17, wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu ma charakter informacyjny i jest prawnie skuteczne, a kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu, ani nie chroni skarżącej przed skutkami niezastosowania się do wezwania w terminie przez sąd wskazanym. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.