I SA/Gl 1762/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mikołaj Darmosz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. z siedzibą w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 12 października 2023 r. nr SKO.III/423/228/2023 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o zwolnieniu z obowiązku uiszczania podatku rolnego na rok 2022 i 2023 postanawia: odrzucić skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej (dalej: "SKO") postanowieniem z 12 października 2023 r. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gmina G. z 6 czerwca 2023 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji administracyjnej o zwolnieniu G. z siedzibą w G. (zwana dalej: "Stroną", "G..") z obowiązku uiszczenia podatku rolnego należnego od nieruchomości położonej w P. na rok 2022 i rok 2023. Na powyższe wydane przez SKO postanowienie G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z 10 stycznia 2024 r. wezwano Stronę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu albo jego uwierzytelnionego odpisu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze. zm., dalej: "p.p.s.a.") np. poświadczone notarialnie zaświadczenie MSWiA wskazujące umocowanie do reprezentowania skarżącej przez Przełożonego G. – E. S., który to podpisał skargę. W odpowiedzi na wezwanie Strona pismem z 22 stycznia 2024 r. przedłożyła zaświadczenie z 29 września 2023 r. podpisane przez Naczelną Kościoła [...]. Wspomniany dokument wystawił Kościół [...] z siedzibą w G. działający przez Naczelną Kościoła [...] H. C.. W treści dokumentu zaświadczono, że: "G. posiada osobowość prawną jako jednostka organizacyjna Kościoła [...] Adres siedziby jednostki: [...] G., ul. [...], Reprezentowana przez Przełożonego: E. S.". Wezwaniem z 20 lutego 2024 r. – w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału – G. została ponownie wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej zgodnie z art. 29 p.p.s.a. W wezwaniu wskazano, że w tym celu należy posłużyć się oryginałem takiego dokumentu albo jego odpisem poświadczonym za zgodność przez notariusza stosownie do art. 48 p.p.s.a. W wezwaniu zamieszczono wyjaśnienie, że wymogi te spełnia poświadczony notarialnie odpis zaświadczenia MSWiA z 1 marca 2022 r., który Strona przedłożyła do pozostałych spraw prowadzonych z jej skarg przed WSA w Gliwicach. Kryterium tego nie spełnia nadesłane przez Stronę skarżącą pismo z 29 września 2023 r. popisane przez H. C.. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona Stronie skarżącej 29 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione w zakreślonym przez Sąd terminie. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei z treści art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 343/19). Obowiązek złożenia stosownych dokumentów potwierdzających legitymację sądową dotyczy odrębnie każdego z postępowań prowadzonych z inicjatywy strony. Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Strona skarżąca była dwukrotnie wzywana do uzupełnienia braków formalnych. Ponowne wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało doręczone 29 lutego 2024 r. Wyznaczony w wezwaniu 7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie 7 marca 2024 r. Braki formalne skargi, polegające na niezłożeniu do akt sprawy dokumentu potwierdzającego status skarżącej jako osoby prawnej oraz legitymację do działania w jej imieniu osoby która wniosła skargę, nie zostały uzupełnione w wyznaczonym przez Sąd terminie. Uzupełniająco wskazać należy, że Strona skarżąca złożyła do akt innych spraw toczących się z jej udziałem przed tut. Sądem zaświadczenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W treści tego dokumentu potwierdzono, że G. posiada osobowość prawną jako jednostka organizacyjna Kościoła [...], a E. S. jest umocowany do jej reprezentowania. Jednakże powyższe nie stanowi o usunięciu braku formalnego ani nie niweluje braków formalnych w pismach uruchamiających kolejne postępowania przed tut. Sądem. Strona była w sposób jednoznaczny wzywana do złożenia wspomnianego dokumentu, w wersji oryginalnej albo uwierzytelnionego przez notariusza odpisu. Wezwania tego do dnia wydania niniejszego postanowienia nie wykonała. Jak już wyjaśniono wcześniej obowiązek wykazania przez podmiot za pomocą odpowiednich dokumentów legitymacji sądowej dotyczy każdego z osobna postępowania. W tym stanie rzeczy, skoro braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.