I SA/Gl 1665/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Mikołaj Darmosz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 7 września 2023 r. nr 2401-IPK-1.0121.12.2023.11 UNP: 2401-23-194324 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia naczelnika urzędu skarbowego w postępowaniu dotyczącym podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę.

Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: "DIAS") działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 i art. 221 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 zwana dalej "o.p.") stwierdził niedopuszczalność wniesionego przez M. P. zwana dalej: "skarżąca", "podatniczka") zażalenia na postanowienie tego samego organu z 27 lipca 2023 r. nr [...] odmawiające wyłączenia Naczelnika Urzędu Skarbowego M. od udziału w sprawie podatku od spadków i darowizn z tytułu darowizny samochodu osobowego marki Skoda o nr rej. [...] dokonanej przez M, Spółka z o.o. na rzecz skarżącej. Postanowienie DIAS z 7 września 2023 r. zostało nadane 9 września 2023 r. pocztą na jej imię i nazwisko pod adres wskazany przez skarżącą tj. ul. [...], [...] M.. Przesyłka zawierająca postanowienie po nieudanej próbie doręczenia adresatowi 15 września 2023 r. oraz powtórnej awizacji 25 września 2023 r. oczekiwała na obiór w placówce pocztowej przez okres 14 dni. Adresat we wspomnianym terminie nie podjął pisma, wobec czego zostało one zwrócone nadawcy 2 października 2023 r. DIAS 9 października 2023 r. ponownie nadał przesyłkę zawierającą postanowienie z 7 września 2023 r. na adres wskazany przez podatniczkę. Przesyłka ta została odebrana przez skarżącą w dniu 23 października 2023 r. W piśmie z dnia 11 stycznia 2024 r. organ odwoławczy wyjaśnił, że odpis w wyniku pomyłki odpis postanowienia z 7 września 2023 r. został wysłany do strony dwa razy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze. zm. – zwana dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy postanowienie DIAS będące przedmiotem skargi zostało doręczone w trybie art. 150 o.p. Stosownie do art. 150 § 4 o.p. w zw. z art. 150 § 1 pkt 1 o.p. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 dniowego okresu przez jaki pismo pozostawało w placówce pocztowej. Ten sposób doręczenia znajdzie zastosowanie w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 o.p., to jest odpowiednio bezpośrednio adresatowi albo dorosłemu domownikowi względnie sąsiadowi (zarządcy, dozorcy). W niniejszej sprawie termin ten liczony od 15 września 2023 upływał z dniem 29 września 2023 r. i z tą ostatnią datą postanowienie DIAS z 7 września 2023 r. należy uznać za doręczone. W konsekwencji stosownie do art. 83 § 1 w zw. z art. 111 k.c. termin procesowy dla wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczął bieg od dnia następującego po dniu uznania postanowienia za doręczone. Wynoszący 30 dni termin do wniesienia skargi na postanowienie DIAS z 7 września 2023 r. upływał z dniem 30 października 2023 r. Skarga własna podatniczki datowana na 24 października 2023 r. została nadana w pocztą 7 listopada 2023 r., co wynika z daty pieczęci placówki pocztowej nadawczej naniesionej na kopertę, w której nadano przesyłkę. Jak stanowi art. 83 § 3 p.p.s.a Oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skargę wniesiono po upływie terminu do jej wniesienia. Wyjaśnić należy, że skutek doręczenia pisma w postępowaniu podatkowym powstaje z mocy prawa wraz ze ziszczeniem się okoliczności przewidzianych w ustawie. W przypadku doręczenia bezpośredniego będzie do odbiór przesyłki przez adresata znajdujący potwierdzenie w pokwitowaniu. Natomiast w przypadku doręczenia w trybie art. 150 o.p. skutek następuje o ile zachowana została procedura uregulowana w tym przepisie wraz z upływem terminu na podjęcie przesyłki. W niniejszej sprawie miała miejsce taka właśnie sytuacja. Organ podatkowy nadał przesyłkę na prawidłowy adres podany przez skarżącą jako adres do korespondencji. Próba przekazania pisma bezpośrednio adresatce nie powiodła się, wobec czego pismo zostało pozostawione w placówce pocztowej, a informacja o tym została pozostawiona w oddawczej skrzynce pocztowej adresatki. Ponowne awizo przesyłki przeprowadzono po upływie 7 dni od pierwszej próby doręczenia. Pismo nie zostało podjęte przez adresatkę w terminie 14 dni liczonych od pierwszej próby doręczenia, a zatem należało je uznać za doręczone zgodnie z art. 150 § 4 o.p. Istotne jest, że skutek doręczenia orzeczenia i związane z nim rozpoczęcie biegu terminów procesowych do wniesienia środków zaskarżenia powstaje z mocy prawa i tylko raz (por. postanowienie NSA z 16 marca 2023 r. sygn. akt III FZ 114/23 – powołane orzeczenia dostępna poprzez Centralną Bazę Orzeczeń Sądów Administracyjnych www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego omyłkowe ponowne nadanie pisma przez DIAS i jego przekazanie stronie nie spowodowało, że rozpoczął bieg nowy termin do wniesienia skargi. Inaczej rzecz ujmując wraz odbiorem pisma przez skarżącą doszło w istocie do drugiego z kolei doręczenia tego samego postanowienia. W sytuacji gdy pierwsze doręczenie pisma było prawidłowe, to od niego zaczął biec termin do wniesienia skargi. Powtórne doręczenie nie spowodowało otwarcia na nowo terminu do wniesienia skargi. Stwierdzić wobec powyższego należało, że skarga podatniczki została wniesiona z uchybieniem terminu przewidzianego do jej wniesienia. Następstwem powyższego jest odrzucenie skargi, o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.