I SA/Gl 143/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, , , po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T.Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę.

T.Z. (dalej: skarżący) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...]. Z treści tego postanowienia wynika, że T.Z. zwrócił się o wstrzymanie prowadzonego wobec niego postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach działając jako organ nadzoru nie stwierdził nieprawidłowości w działaniu organu egzekucyjnego – Naczelnika Urzędu Skarbowego w C., które uzasadniałyby wstrzymanie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Na podstawie art. 23 § 6 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1201), dalej u.p.e.a., organ odmówił więc wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Organ pouczył skarżacego, że na ww. postanowienie, zgodnie z art. 23 § 8 u.p.e.a. nie przysługuje zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Rozpoznając skargę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. I tak na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Zgodnie z art. 17 § 1 u.p.e.a, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zaskarżone przez T.Z. postanowienie zostało wydane na podstawie art. 23 § 6 u.p.e.a. który stanowi, że organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ. Zgodnie z treścią art. 23 § 8 u.p.e.a., na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego służy zażalenie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym. Jak wynika z ostatnio przywołanego przepisu, zażalenie przysługuje tylko na postanowienie wstrzymujące czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne. Ponadto uprawnienie to przysługuje wyłącznie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym. Oznacza to, że skarżącemu nie przysługiwało zażalenie na postanowienie o odmowie wstrzymania postępowania. To zaś skutkuje tym, że postanowienie takie nie należy do katalogu postanowień wymienionych w ww. art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze należy podnieść, że wniesiona przez T.Z. skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a.