I SA/Gl 1355/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 12 września 2025 r. nr SKO.III/423/161/2025 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. po wznowieniu postępowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pełnomocnika skarżącej spółki, będącego doradcą podatkowym, wezwano do usunięcia braków skargi: formalnego, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, oraz – na podstawie odrębnego zarządzenia z dnia 8 grudnia 2025 r. – fiskalnego, poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania, wysłane na wskazany adres ePUAP, nie zostały przez pełnomocnika odebrane, mimo dwukrotnego zawiadomienia o takiej możliwości, w dniach 9 i 17 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej P.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Nieudokumentowanie prawidłowości umocowania stanowi brak formalny skargi podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. pod rygorem odrzucenia skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2009 r., II FSK 630/09, LEX nr 587011). Stosownie do tego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jeżeli w wyznaczonym terminie braki nie zostaną uzupełnione sąd skargę odrzuca, co wedle art. 58 § 3 P.p.s.a. może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Podobnie art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Sytuacja taka wystąpiła w niniejszej sprawie. W świetle bowiem art. 74a P.p.s.a. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd (lub jego system teleinformatyczny działający automatycznie) przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające informację o możliwości i zasadach odebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego wraz ze stosownym pouczeniem (§ 3 i 4), a w przypadku nieodebrania pisma, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie (§ 6), przy czym jeśli pismo nadal nie zostanie odebrane, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). W konsekwencji uznać należy, że doręczenie wezwań pełnomocnikowi skarżącej nastąpiło z dniem 23 grudnia 2025 r., a co za tym idzie, że termin do ich wykonania upłynął z dniem 30 grudnia 2025 r. Z tym dniem uprawomocniło się też zarządzenie, na podstawie którego wystosowano wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzenie powołało § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Przepis ten przewiduje, że wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.