I SA/Gl 1269/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 maja 2015 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1100/10 ze skargi A sp. z o.o. w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Pismem z dnia 28 lipca 2019 r., doprecyzowanym w piśmie z dnia 6 września 2019r. L.W. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 maja 2015 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1100/10 ze skargi A sp. z o.o. w D. na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia. W uzasadnieniu skargi wskazano, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody, istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, który ją wydał. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że powołane w skardze okoliczności nie mogą stanowić faktów lub dowodów, które mogłyby stanowić podstawę wzruszenia ostatecznego orzeczenia. Nadto organ zaznaczył, że stroną postępowania sądowoadministracyjnego, którego wznowienia obecnie zażądano, był nie skarżący, lecz A sp. z o.o. w D. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Instytucji wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego poświęcony jest Dział VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 270 P.p.s.a. w przypadkach w nim przewidzianych można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Powyższa konstrukcja wskazuje, że postępowanie takie można wszcząć jedynie na wniosek. Łącząc powyższe z treścią art. 276 zd. pierwsze ww. ustawy (wedle którego do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej), a także z przepisami dotyczącymi terminu wniesienia takiej skargi (art. 277 i art. 278 P.p.s.a.), wywieść należy, że wniosek taki może złożyć jedynie podmiot uprawniony do udziału w danym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z przepisami ww. ustawy będzie to strona (art. 32 P.p.s.a.), uczestnik na prawach strony (art. 33 § 1 P.p.s.a.), uczestnicy dopuszczeni przez sąd do udziału w postępowaniu (art. 33 § 2 P.p.s.a.), a ponadto prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 109/18; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Instytucja wznowienia postępowania oparta jest zatem na zasadzie skargowości. Osobami legitymowanymi do wniesienia skargi o wznowienie postępowania są strony lub uczestnicy postępowania oraz inne podmioty uprawnione do żądania wszczęcia postępowania – w granicach określonych przez przepisy P.p.s.a. Wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot stanowi przyczynę jej odrzucenia, jeżeli skarga pochodzi od podmiotu, który nie może być skarżącym. Innymi słowy, chodzi tu o taki podmiot, co do którego nie zachodzi potrzeba zbadania, czy posiada on interes prawny we wniesieniu skargi, ponieważ i tak w świetle obowiązujących przepisów nie jest on legitymowany do jej wniesienia. Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że L.W. nie należy do kręgu wskazanych wyżej podmiotów. Nie był stroną skarżącą postępowania zakończonego wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1100/10 ani też jego uczestnikiem na prawach strony. Z uwagi na powyższe L.W. nie może żądać wznowienia postępowania sadowoadministracyjnego zakończonego ww. orzeczeniem, albowiem nie posiada legitymacji do zgłoszenia takiego żądania. Z uwagi na powyższe, Sąd uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.